Ҷовиди зӣ эй ту ҷони ширин

جاوید زی ای تو جان شیرین

Ҳаргизи дил ту мабод ғамгин

هرگز دل تو مباد غمگین

Аз роҳи вафои гусастае дил

از راه وفا گسسته ای دل

Бар асби ҷафои ниҳодае зин

بر اسب جفا نهاده ای زین

Ошиқи терм эй писари зи хусрав

عاشق‌ترم ای پسر ز خسرو

Никўтрӣ эй писари зи ширин

نیکوتری ای پسر ز شیرین

Ошиқ хонанд маро ва бе дил

عاشق خوانند مرا و بی دل

Зебо хонанд туроу ширин

زیبا خوانند ترا و شیرین

Онам ман ва сад ҳазор чандон

آنم من و صد هزار چندان

Онии ту ва сад ҳазор чандин

آنی تو و صد هزار چندین

Ушшоқ чу рӯй ту бибинанд

عشاق چو روی تو ببینند

Ва он холи сиёҳу зулфи мишкӣн

و آن خال سیاه و زلف مشکین

Бар рӯй туам зананд аҳсант

بر روی توام زنند احسنت

Дар ишқ туам кунанд таҳсин

در عشق توام کنند تحسین

Ҳаргоҳ ки боядат тамошо

هرگاه که بایدت تماشا

Шӯи чеҳраи хештани ҳамеи байн

شو چهرهٔ خویشتن همی بین

Ҳқо ки хушаст нӯш кардан

حقا که خوشست نوش کردن

Бар чеҳраи ту шароби нӯшин

بر چهرهٔ تو شراب نوشین