эй зи оби зиндагонии оташии афрӯхта
ای ز آب زندگانی آتشی افروخته
Вондр ӯ имону куфри ошиқонро сӯхта
واندر او ایمان و کفر عاشقان را سوخته
эй туфи ишқат ба як соъат ба чоҳ андохта
ای تف عشقت به یک ساعت به چاه انداخته
Ҳар чаҳ дар сад соли ақли мо зи ҷони андӯхта
هر چه در صد سال عقل ما ز جان اندوخته
эй камолати кмзнонро сабрҳо пардохта
ای کمالت کمزنان را صبرها پرداخته
Ваии ҷамолати муфлисонро кӣсаҳо брдўхтаҳ
وی جمالت مفلسان را کیسهها بردوخته
Гуҳ ба қаҳр аз ҷазаъи мишкӣни теғҳо афрохта
گه به قهر از جزع مشکین تیغها افراخته
Гуҳ ба лутф аз лаъли нӯшин шамъҳо афрӯхта
گه به لطف از لعل نوشین شمعها افروخته
Ҳар чаҳ дар сӣ сол карда хотами мишкӣнати вом
هر چه در سی سال کرده خاتم مشکینت وام
Он нигини лаъли нӯшин дар замонии тўхтаҳ
آن نگین لعل نوشین در زمانی توخته
Мо ба ҷони бхридаҳи ишқи лоязолиро ту боз
ما به جان بخریده عشق لایزالی را تو باز
Лоуболӣ гуфта ва бар мо ҷаҳони бФрўхтаҳ
لاابالی گفته و بر ما جهان بفروخته
эй зи об рӯй хеши андари дабиристони ишқ
ای ز آب روی خویش اندر دبیرستان عشق
Таҳтаи умри сенаеи шаста аз омӯхта
تختهٔ عمر سنایی شسته از آموخته