То бидидам бткдаҳ бебут , дилам оташкада аст

تا بدیدم بتکده بی بت، دلم آتشکده‌است

Фурқати номеҳрбонии оташам дар ҷон зада аст

فرقت نامهربانی آتشم در جان زده‌است

Ҳар ки пеш ояд маро гуяд чаҳ пеш омад ту ро

هر که پیش آید مرا گوید چه پیش آمد تو را

Бар фироқи ман бгрид гуяд ин мискин шуда аст

بر فراق من بگرید گوید این مسکین شده‌است

эй фироқ аз ман чаҳ хоҳӣ чун бнФрўшии маро

ای فراق از من چه خواهی چون بنفروشی مرا

Ҷои дигари сози манзил на ҷаҳони танг омада аст

جای دیگر ساز منزل نه جهان تنگ آمده‌است

То магари сангини дилатро раҳмат ояд бар дилам

تا مگر سنگین دلت را رحمت آید بر دلم

Сангро раҳмат набошад ин ҳадисӣ биҳдаҳ аст

سنگ را رحمت نباشد این حدیثی بیهده‌است