эй ҷону ҷаҳони ман куҷое

ای جان و جهان من کجایی

Охир бар ман чаро ниёе

آخر بر من چرا نیایی

эй қиблаи ҳасану ганҷи хӯбӣ

ای قبلهٔ حسن و گنج خوبی

То кӣ буд аз ту биўФоиӣ

تا کی بود از تو بیوفایی

Хуршед ниҳон шавад зи гардун

خورشید نهان شود ز گردون

Чун ту ба всоқи мо дар ое

چون تو به وثاق ما در آیی

Андари хами зулфи бути парастат

اندر خم زلف بت پرستت

Ҳоҷат ноед ба равшаноӣ

حاجت ناید به روشنایی

Зини пас матлаби миёни маҷлис

زین پس مطلب میان مجلس

Озори дили хуши сенае

آزار دل خوش سنایی

То ҳеҷ касе туро нагӯяд

تا هیچ کسی ترا نگوید

К-эии пешаи ту ҷФонмоиӣ

کای پیشهٔ تو جفانمایی