Ҷоно нагӯйӣ охири моро ки ту куҷое

جانا نگویی آخر، ما را که تو کجایی؟

Каз ту бабради оташи ишқи ту оби мое

کز تو ببرد آتش، عشق تو آب مایی

Моро з ишқ кардӣ чу Осиёи гардон

ما را ز عشق کردی، چو آسیای گردان

Худ ҳамчуи донаи гаштӣ дар нови Асияе

خود همچو دانه گشتی در ناو آسیایی

Гуҳ дар замини дилҳо пинҳони шӯй чу парвин

گه در زمین دل‌ها پنهان شوی چو پروین

Гоҳ аз сипеҳри ҷонҳо чун моҳи нави броиӣ

گاه از سپهر جان‌ها چون ماه نو برآیی

Аз баҳри лутфи мисатони вази қаҳр худ прессатон

از بهر لطف مستان وز قهر خود پرستان

Чун барқи мигризӣ чун бод май рибоӣ

چون برق می‌گریزی، چون باد می‌ربایی

Баҳри самоъи дунё бар шохҳои тўбо

بهر سماع دنیا، بر شاخ‌های طوبا

Чун андалеби бедил ҳамвора май сарое

چون عندلیب بیدل همواره می‌سرایی

Хўршидўор кардӣ чун зарраҳои ақлӣ

خورشیدوار کردی چون ذره‌های عقلی

Дилҳои ошиқонро дар пардаи ҳавоӣ

دل‌های عاشقان را در پردهٔ هوایی

Ёқӯт бор кардӣ ушшоқи лолаи рух ро

یاقوت‌بار کردی عشاق لاله‌رخ را

Аз нӯки калаки наргис бар лавҳи каҳрабое

از نوکِ کلکِ نرگس بر لوح کهربایی

эй ёфта ҷамолат дар ҷилваи нахустин

ای یافته جمالت، در جلوهٔ نخستین

Маншури ҳасану тамкин аз халъати худоӣ

منشور حسن و تمکین از خلعت خدایی

Рӯҳи алқудси ндорддри хӯбӣу латофат

روح‌القدس ندارد در خوبی و لطافت

Бо хоки кафи пояти икзраҳи ошноӣ

با خاک کف پایت یک ذره آشنایی

Бурдор парда аз рух то ҳазрати алоҳӣ

بردار پرده از رخ تا حضرت الاهی

Гардад зи меҳри чеҳрати пари нуру равшаноӣ

گردد ز مهر چهرت پر نور و روشنایی

Гӯйӣ маро биҷӯе охир куҷо биҷӯем

گویی «مرا بجویی»، آخر کجا بجویم؟

Дар гирди гӯии арзӣ ё ҳалқаи самое

در گرد گوی ارضی، یا حلقهٔ سمایی

Бигушоӣ банди марҷон то ҳамчуи табъ бе ҷон

بگشای بند مرجان تا همچو طبع بی‌جان

Биндозад аз ҷамолати ҷони тоҷи кибриёе

بندازد از جمالت، جان تاج کبریایی

эй тофтаи камолат аз чори сӯии арқон

ای تافته کمالت از چار سوی ارکان

Пинҳони з ҳар ду олам дар садри порсое

پنهان ز هر دو عالم در صدر پارسایی

Бар хира чанд ҷӯям онро ки ӯ надорад

بر خیره چند جویم؟ آن را که او ندارد

Манзил ба кӯии риндӣ ё роҳи порсое

منزل به کوی رندی یا راه پارسایی

Мо з интизор мардем аз ишқи ту валикин

ما زانتظار مردیم از عشق تو ولیکن

Дар ҳуҷраи ғарибони ту худ даруни ниёе

در حجرهٔ غریبان تو خود درون نیایی

Гирам ки бор надиҳӣ моро даруни парда

گیرم که بار نَدْهی ما را درون پرده

Кам зон макун ки беруни рӯе ба мо намое

کم زآن مکن که بیرون رویی به ما نمایی

Бе рӯй ту нигорои чашми умеди мо ро

بی روی تو نگارا چشم امید ما را

Бояд зи нақши номаи номи ту тўтёиӣ

باید ز نقشِ نامه نام تو توتیایی

Нодидаи каси валикин аз сангу чӯби Кувайт

نادیده کس ولیکن از سنگ و چوب کویت

Бидиҳанд агар бипурсӣ бар ҳасани ту гўоиӣ

بِدْهند اگر بپرسی بر حسن تو گوایی

Неи не агар надидӣ рӯят чигуна гуфтӣ

نی نی اگر ندیدی رویت چگونه گفتی

Дар назмҳои олии васфи турои сенае

در نظم‌های عالی وصف تو را سنایی؟