эй карда дилами сӯхтаи дарди ҷудоӣ

ای کرده دلم سوختهٔ درد جدایی

Аз меҳнат ту нест маро рӯй раҳоӣ

از محنت تو نیست مرا روی رهایی

Маъзӯрӣ агар ёди ҳамеи ноидт аз мо

معذوری اگر یاد همی نایدت از ما

Зеро ки надории хабар аз дарди ҷудоӣ

زیرا که نداری خبر از درد جدایی

Дар фурқати ту умри азизам ба сар омад

در فرقت تو عمر عزیزم به سر آمد

Бар орзӯии онкии ту рӯзӣ ба ман ое

بر آرزوی آنکه تو روزی به من آیی

Ман бе ту ҳаме ҳеҷ надонам ки куҷоем

من بی‌تو همی هیچ ندانم که کجایم

эй аз бар ман давр надонам ки куҷое

ای از بر من دور ندانم که کجایی

Гирам нашӯй сохта бар ман зи такаббур

گیرم نشوی ساخته بر من ز تکبر

То ки ман длсўхтаҳро ранҷи намое

تا که من دلسوخته را رنج نمایی

Эзад чу бидодаст ба хӯбӣ ҳама додат

ایزد چو بدادست به خوبی همه دادت

Некӯ набӯдгар ту ба бедод гароӣ

نیکو نبود گر تو به بیداد گرایی

Бедод макун каз ту писандида набошад

بیداد مکن کز تو پسندیده نباشد

Зеро ки ту баси хӯбӣ чун шеъри сенае

زیرا که تو بس خوبی چون شعر سنایی