эй Юсуфи айёми зи ишқи ту сенае

ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی

Монандаи ёқӯб шуд аз дарди ҷудоӣ

مانندهٔ یعقوب شد از درد جدایی

То чанд ба сӯии дили ушшоқ чу хуршед

تا چند به سوی دل عشاق چو خورشید

Ҳар рӯз ба ранг дигар аз пардаи броиӣ

هر روز به رنگ دگر از پرده برآیی

Гоҳе рухи ту саҷдаи баради муштии дун ро

گاهی رخ تو سجده برد مشتی دون را

Гуҳ боз кунад зулфи ту даъвии худоӣ

گه باز کند زلف تو دعوی خدایی

Бо хуии ту дар кӯии ту аз дида равонӣаст

با خوی تو در کوی تو از دیده روانیست

Касро бигзаштани зи сари ҳади гадоӣ

کس را بگذشتن ز سر حد گدایی

Дар васли ту бо хуии ту аз рӯй хирад нест

در وصل تو با خوی تو از روی خرد نیست

Ҷонро зи хами зулфи ту умеди раҳоӣ

جان را ز خم زلف تو امید رهایی

Баси булъаҷаби осоеу венаи булъаҷабии бас

بس بلعجب آسایی و وین بلعجبی بس

Кандар ҳамаи тан кас банданд ки куҷое

کاندر همه تن کس بنداند که کجایی

Баси нодарраи кирдории венаи нодаррае бас

بس نادره کرداری وین نادره‌ای بس

Кони ҳамаеу ҳамаи ҷӯён ки кроиӣ

کان همه‌ای و همه جویان که کرایی

Аз мо чаҳ шӯии пинҳон кандар раҳи тавҳид

از ما چه شوی پنهان کاندر ره توحید

Мо ҷумлаи тўоим эй писари хуб ва ту мое

ما جمله توایم ای پسر خوب و تو مایی

Онҷо ки туе ман натавонам ки набошам

آنجا که تویی من نتوانم که نباشم

Винҷо ки манам монда ту донам ки ниёе

وینجا که منم مانده تو دانم که نیایی