Боз бар ошиқи фуруши он сӯсани озод ро

باز بر عاشق فروش آن سوسن آزاد را

Боз бар хуршеди пӯши он ҷавшани шамшод ро

باز بر خورشید پوش آن جوشن شمشاد را

Боз чун шогирди муъмин дар пас таҳтаи нишон

باز چون شاگرد مومن در پس تخته نشان

Он накӯи дидори шӯхи кофари устод ро

آن نکو دیدار شوخ کافر استاد را

Ноз чун ёқӯти гардони хоссагони ишқ ро

ناز چون یاقوت گردان خاصگان عشق را

Дар миёни баҳри ҳайрати лўлўи фарёд ро

در میان بحر حیرت لولو فریاد را

Хештани байнони зи ҳасанат лоФгоҳӣ сохтанд

خویشتن بینان ز حسنت لافگاهی ساختند

Ҳин бабанд аз ғамзаи дарҳо кӯии ишқи обод ро

هین ببند از غمزه درها کوی عشق آباد را

Ҳар чаҳ бедодаст бар мо рез кандар кӯй дод

هر چه بیدادست بر ما ریز کاندر کوی داد

Мо ба ҷон пзрФтаҳем аз зулфи ту бедод ро

ما به جان پذرفته‌ایم از زلف تو بیداد را

Гирам аз роҳи вафоу бандагии як сӯ шавем

گیرم از راه وفا و بندگی یک سو شویم

Чун кунем эй ҷон бигӯ ин ишқи модарзод ро

چون کنیم ای جان بگو این عشق مادرزاد را

Зини тавонгари пешагони чизеи ниФзоиди туро

زین توانگر پیشگان چیزی نیفزاید ترا

Каз ҳаваси бурданд бар сақфи фалаки бунёд ро

کز هوس بردند بر سقف فلک بنیاد را

Қадари ту дарвеш донад зи онкӣ ӯ бинад муқӣм

قدر تو درویش داند ز آنکه او بیند مقیم

Ҳамчуи каркас дар ҳавои ҳафтод дар ҳафтод ро

همچو کرکس در هوا هفتاد در هفتاد را

Хуш кун аз як бӯсаи ширинтар аз оби ҳаёт

خوش کن از یک بوسهٔ شیرین‌تر از آب حیات

Чу дилу ҷони сенаеи табъи фаррухи зод ро

چو دل و جان سنایی طبع فرخ‌زاد را