Он дилбари айёри ман ар ёри мнстӣ

آن دلبر عیار من ار یار منستی

Кӯс « лмни алмалик » задани кори мнстӣ

کوس «لمن الملک» زدن کار منستی

Гар ҳеҷ кулоҳии нҳдм аз сари ташриф

گر هیچ کلاهی نهدم از سر تشریف

Сайёра кунун решаи дастори мнстӣ

سیاره کنون ریشهٔ دستار منستی

Бар афсари шоҳони ҷаҳонам будӣ фахр

بر افسر شاهان جهانم بودی فخر

Кари пордми мураккабаши афсори мнстӣ

گر پاردم مرکبش افسار منستی

Вар гул диҳадӣ чашми мар аз он рух чун боғ

ور گل دهدی چشم مرا زآن رخ چون باغ

Саҳрои фалаки ҷумлаи самани зори мнстӣ

صحرای فلک جمله سمن‌زار منستی

Грҳич азиз диҳадам аз пас хорӣ

گر هیچ عزیزی دهدم از پس خواری

Биллоҳи ҳамаи гулҳои ҷаҳони хори мнстӣ

بالله همه گلهای جهان خار منستی

Ҷавзоӣ кмркш кашадӣ ғошияи ман

جوزای کمرکش کشدی غاشیهٔ من

Гар ҳишмат ӯ ҳамраҳи зуннори мнстӣ

گر حشمت او همره زنار منستی

Вари каждум зулфаш газадӣ мари ҷигарам ро

ور کژدم زلفش گزدی مر جگرم را

Ҳар чиз ки он моли ҷаҳони мори мнстӣ

هر چیز که آن مال جهان مار منستی

Ҳар рӯзи дилӣ нав диҳадам аз ду лаби хеш

هر روز دلی نو دهدم از دو لب خویش

Гар дидаи шӯхаш на ҷигари хори мнстӣ

گر دیدهٔ شوخش نه جگر خوار منستی

Ёрӣ ки насузад на бисозад зи лаб ӯ

یاری که نسوزد نه بسازد ز لب او

Шоистӣ агар дар дили бемори мнстӣ

شایستی اگر در دل بیمار منستی

Гар ҳеҷ қабулами кундии сояи он дар

گر هیچ قبولم کندی سایهٔ آن در

Хуршед кунун сояи девори мнстӣ

خورشید کنون سایهٔ دیوار منستی

Гар лутфи лабаши нестӣ аз қаҳри ду зулфаш

گر لطف لبش نیستی از قهر دو زلفش

Ҳар чӯб ки афрохтатар дори мнстӣ

هر چوب که افراخته‌تر دار منستی

Гӯйанд ки ҷузи ҳеҷ касонро нахирад ёр

گویند که جز هیچ کسان را نخرد یار

Ман ҳечкасам коши харидори мнстӣ

من هیچکسم کاش خریدار منستی

Вари доғ сенае наниҳодӣ сифат ӯ

ور داغ سنایی ننهادی صفت او

Кӣ халқи чунин сғбаҳи гуфтори мнстӣ

کی خلق چنین سغبهٔ گفتار منستی