Снмои он хати мишкӣн ки фароз оварадӣ

صنما آن خط مشکین که فراز آوردی

Бар гул аз ғлиаҳи гӯй ки тароз оварадӣ

بر گل از غلیه گوی که طراز آوردی

Гарчи хубаст ба гирди рухи ту зулфи дароз

گرچه خوبست به گرد رخ تو زلف دراز

Хати басии хубтар аз зулф дароз оварадӣ

خط بسی خوبتر از زلف دراز آوردی

Гар ниёзаст раҳеро ба хати хуби ту боз

گر نیازست رهی را به خط خوب تو باز

Ту раҳеро ба хати хеш ниёз оварадӣ

تو رهی را به خط خویش نیاز آوردی

Қиблае сохтӣ аз ғолия бар сими сипед

قبله‌ای ساختی از غالیه بر سیم سپید

То бидон қибла батонро ба намоз оварадӣ

تا بدان قبله بتان را به نماز آوردی

Пеши халқ аз ҷиҳати шӯъбадау булъаҷабӣ

پیش خلق از جهت شعبده و بلعجبی

Наргиси булъаҷаби шӯъбада боз оварадӣ

نرگس بلعجب شعبده‌باز آوردی

Чанд гӯйӣ ки дилати пеши ту боз оварадам

چند گویی که دلت پیش تو باز آوردم

Ин сухани биҳдаҳу ҳазл ва муҷоз оварадӣ

این سخن بیهده و هزل و مجاز آوردی

Дилами афрӯхта буд аз тарабу шодӣу ноз

دلم افروخته بود از طرب و شادی و ناز

Ту дилии сӯхта аз гарм ва гудоз оварадӣ

تو دلی سوختهٔ از گرم و گداز آوردی