Снмои чбўд агар бўсгкии воми диҳӣ

صنما چبود اگر بوسگکی وام دهی

На брошўбӣ ҳар соъату дашноми диҳӣ

نه برآشوبی هر ساعت و دشنام دهی

Бастаи доми ту гаштаст дили ман чаҳ шавад

بستهٔ دام تو گشت است دل من چه شود

Ки марои қӯт аз он пистау бодоми диҳӣ

که مرا قوت از آن پسته و بادام دهی

Пухта ишқ шавад гарчи буд хом эй ҷон

پختهٔ عشق شود گرچه بود خام ای جان

Ҳар крои рӯзии як ҷом май хоми диҳӣ

هر کرا روزی یک جام می خام دهی

Накунӣ вар бикунӣ ноз ба ҳанҷор кунӣ

نکنی ور بکنی ناز به هنجار کنی

Надиҳӣ вари бидиҳии бӯса ба ҳангоми диҳӣ

ندهی ور بدهی بوسه به هنگام دهی

Гар дилу ҷон ба ту бахшем раво бошад аз онк

گر دل و جان به تو بخشیم روا باشد از آنک

Ҷон фузун гардад з онгаҳ ки марои ҷоми диҳӣ

جان فزون گردد ز آنگه که مرا جام دهی

Ҷомаи ғами бадарами ман зи тараб чун ту маро

جامهٔ غم بدرم من ز طرب چون تو مرا

Танг дар бастаи миён , ҷоми ғами анҷоми диҳӣ

تنگ در بسته میان، جام غم‌انجام دهی

Беқарораст сенаеи зи ғами ишқи ту ҷон

بی‌قرار است سنایی ز غم عشق تو جان

Чаҳ будгараш ба як бӯсаи ту ороми диҳӣ

چه بوَد گَرْش به یک بوسه تو آرام دهی