Дӯш рафтам ба сари кӯй ба назораи дӯст
دوش رفتم به سر کوی به نظّارهٔ دوست
Шаби ҳазимат шуда дидам зи ду рухсораи дӯст
شب هزیمتشده دیدم ز دو رخسارهٔ دوست
Аз паии касби шарафи пеши биногвашу лабаш
از پی کسب شرف پیش بناگوش و لبش
Моҳ дидам раҳеу Зуҳраи смокораҳи дӯст
ماه دیدم رهی و زهره سماکارهٔ دوست
Гӯш ҳо гашта шкрчин ки ҳамеи рехти зи нутқ
گوشها گشته شِکرچین که همیریخت ز نطق
Ҳарфҳои шаккарин аз ду шкрпораҳи дӯст
حرفهای شکرین از دو شکرپارهٔ دوست
Чашмҳои ҳама кас гашта тмошогаҳи ҷон
چشمهای همه کس گشته تماشاگه جان
Наз паии булъаҷабӣ аз паии назораи дӯст
نز پی بلعجبی از پی نظّارهٔ دوست
Пеши иктомжаҳи чашм чу оҳӯаши зи заъф
پیش یکتامژهٔ چشم چو آهوش ز ضعف
Шудаи шерони ҷаҳони решае аз шораи дӯст
شده شیران جهان ریشهای از شارهٔ دوست
Карда аз шакли ъзби хонаи занбӯр аз ғам
کرده از شکل عزب خانهٔ زنبور از غم
Дили ушшоқи ҷаҳони ғамзаи хунхораи дӯст
دل عشاق جهان غمزهٔ خونخوارهٔ دوست
Ҳар замони муддаиро зи ғурури дили хеш
هر زمان مدعی را ز غرور دل خویش
Тозаи хӯнии ҳазари андари хам ҳар тораи дӯст
تازه خونی حذر اندر خم هر تارهٔ دوست
Чун ба сайёра шудӣ аз паии чандин чу фалак
چون به سیاره شدی از پی چندین چو فلک
Аз ситора шудаи оростаи сайёраи дӯст
از ستاره شده آراسته سیارهٔ دوست
Лаби нўшинш баҳам карда бар назми бақоаш
لب نوشینش بهم کرده بر نظم بقاش
Дод нўшрўон бо чашми стмгораҳи дӯст
داد نوشروان با چشم ستمگارهٔ دوست
Дӯш рӯзем падеди омада аз тарбияташ
دوش روزیم پدید آمده از تربیتش
Бозами имрӯзи шабӣ аз ғам бе ғораи дӯст
بازم امروز شبی از غم بیغارهٔ دوست
Чаҳ кунад қиссаи сенае ки зи роҳи лабу зулф
چه کند قصه سنایی که ز راه لب و زلف
Як ҷаҳони дидаи пари овозаи овораи дӯст
یک جهان دیده پر آوازهٔ آوارهٔ دوست
Ҳастпурвора ӯро раҳе аз боми фалак
هست پروارهٔ او را رهی از بام فلک
Ҳиммати шоҳи ҷаҳони сокинпурвора дӯст
همت شاه جهان ساکن پروارهٔ دوست
Шоҳи бҳромшаҳи он шаҳ ки ҳамеша каф ӯ
شاه بهرامشه آن شه که همیشه کف او
Сабаби офати душман буду чораи дӯст
سبب آفت دشمن بود و چارهٔ دوست
Захму раҳму баду некаши зи раҳи куну фасод
زخم و رحم و بد و نیکش ز ره کون و فساد
То абади рахнаи душман буду ёраи дӯст
تا ابد رخنهٔ دشمن بود و یارهٔ دوست