Дар дили онро ки равшаноӣ нест

در دل آن را که روشنایی نیست

Дар хароботаш ошноӣ нест

در خراباتش آشنایی نیست

Дар хароботи худ ба ҳеҷ сиблат

در خرابات خود به هیچ سبیل

Мавзеи мардум марое нест

موضع مردم مرایی نیست

Псрои хезу ҷом бода биор

پسرا خیز و جام باده بیار

Ки марои барг порсое нест

که مرا برگ پارسایی نیست

Ҷуръае май ба ҷону дили бихарам

جرعه‌ای می به جان و دل بخرم

Пеши кас май бад-ӣн равое нест

پیش کس می بدین روایی نیست

Май хуру илми қил ва қол магӯӣ

می خور و علم قیل و قال مگوی

Вои ту кин сухан муллое нест

وای تو کاین سخن ملایی نیست

Чанд гӯйии ту чун ва чанд чаро

چند گویی تو چون و چند چرا

Зини маъонии туро раҳоӣ нест

زین معانی ترا رهایی نیست

Дар мақоми вуҷӯду манзили кашф

در مقام وجود و منزل کشف

Чунӣ ва чанде ва чарое нест

چونی و چندی و چرایی نیست

Ту яке гирди дили броӣ ва бибин

تو یکی گرد دل برآی و ببین

Дар дили ту ғам дутоӣ нест

در دل تو غم دوتایی نیست

Ту худ аз хеш кӣ рисӣ ба худоӣ

تو خود از خویش کی رسی به خدای

Ки турои худ зи худ ҷудоӣ нест

که ترا خود ز خود جدایی نیست

Чун ба ҷое рисӣ ки ҷузи ту шӯй

چون به جایی رسی که جز تو شوی

Баъд аз он ҳоли ҷуз худоӣ нест

بعد از آن حال جز خدایی نیست

Ту махонам сенае эй ғофил

تو مخوانم سنایی ای غافل

Кин суханҳо ба худнамое нест

کاین سخنها به خودنمایی نیست