Дӯши ёрам ба бар хеши марои бори надод

دوش یارم به بر خویش مرا بار نداد

Қӯт ҷонам заду ёқӯти шукри бори надод

قوت جانم زد و یاقوت شکر بار نداد

Он дарахтӣ ки ҳама умр бикуштам ба умед

آن درختی که همه عمر بکشتم به امید

Дӯш дар фурқат ӯ хушк шуду бори надод

دوش در فرقت او خشک شد و بار نداد

Шаби торик чу ман ҳалқа задам бар дар ӯ

شب تاریک چو من حلقه زدم بر در او

Бор чун дод дил ӯ ки марои бори надод

بار چون داد دل او که مرا بار نداد

Ин чунин кор аз он ёр маро омад пеш

این چنین کار از آن یار مرا آمد پیش

Кам зи як моҳи дилу чашми марои кори надод

کم ز یک ماه دل و چشم مرا کار نداد

Шарбатии сохта буд аз шукру оби ҳаёт

شربتی ساخته بود از شکر و آب حیات

На накӯ кард ки як қатра ба бемори надод

نه نکو کرد که یک قطره به بیمار نداد

Ҳар ки ӯ дил ба ғам ёр диҳад хаста шавад

هر که او دل به غم یار دهد خسته شود

Руста онаст ки ӯ дил ба ғами ёри надод

رسته آنست که او دل به غم یار نداد