Рӯзии дили ман маро нишон дод

روزی دل من مرا نشان داد

Вази моҳи ман ӯ хабар ба ҷон дод

وز ماه من او خبر به جان داد

Гуфто бишинав нишони моҳӣ

گفتا بشنو نشان ماهی

Кӯи номаи ишқ дар ҷаҳон дод

کو نامهٔ عشق در جهان داد

Хуршеди раҳе ӯ нзибд

خورشید رهی او نزیبد

Маи бӯсаи варо бар остон дод

مه بوسه ورا بر آستان داد

Як рӯз маро бихонаду бнўохт

یک روز مرا بخواند و بنواخت

Ва онгоҳ ба васли ман забон дод

و آنگاه به وصل من زبان داد

Бардошти пиёлау дамодам

برداشت پیاله و دمادم

намедод маро ва бекарон дод

می داد مرا و بی کران داد

Ман донистам ки май блоиист

من دانستم که می بلاییست

Лекин чаҳ кунам маро чу з он дод

لیکن چه کنم مرا چو ز آن داد

Аз бодаи чунон марои бёзрд

از باده چنان مرا بیازرد

Каз сар бигирифт ва дар миён дод

کز سر بگرفت و در میان داد