Ин на зулфаст онкӣ ӯ бар оризи рахшони ниҳод

این نه زلفست آنکه او بر عارض رخشان نهاد

Сӯрат ҷӯрӣаст кӯ бар адли нўшрўони ниҳод

صورت جوریست کو بر عدل نوشروان نهاد

Гар занад бар заҳри бӯса заҳр гардад чун шукр

گر زند بر زهر بوسه زهر گردد چون شکر

Ёрб он чандини ҳаловат дар лабӣ битавон ниҳод

یارب آن چندین حلاوت در لبی بتوان نهاد

Тавбау парҳези моро тобиш аз ҳам боз кард

توبه و پرهیز ما را تابش از هم باز کرد

То ба ъмдои зулфро бар он рухи тобони ниҳод

تا به عمدا زلف را بر آن رخ تابان نهاد

Аз дили ман вази сари зулфин ӯ андоза кард

از دل من وز سر زلفین او اندازه کرد

Онкӣ дар майдони мадори гӯй дар чавгони ниҳод

آنکه در میدان مدار گوی در چوگان نهاد

Дидамаш як рӯзи шодону хиромон аз кашӣ

دیدمش یک روز شادان و خرامان از کشی

Ҳамчуи моҳии каши фалаки як рӯз дар даврони ниҳод

همچو ماهی کش فلک یک روز در دوران نهاد

Гуфтам эй масти ҷамоли он ваъдаи васли ту кӯ

گفتم ای مست جمال آن وعدهٔ وصل تو کو

Хуш бихандед он санами ангушт бар дандони ниҳод

خوش بخندید آن صنم انگشت بر دندان نهاد

Гуфт мастами хуоне ва бар ваъдаи ман дил наҳй

گفت مستم خوانی و بر وعدهٔ من دل نهی

Содаи дили мрдо ки бар ваъдаи мисатони ниҳод

ساده دل مردا که دل بر وعدهٔ مستان نهاد

Хониш
шморҳ 91 — ъндлӣб