эй ба айни ҳақиқати андари айн

ای به عین حقیقت اندر عین

Боз карда зи баҳр дидани айн

باز کرده ز بهر دیدن عین

Пеши айни ту айни дӯсти аён

پیش عین تو عین دوست عیان

Ту расида ба айну гӯйии ин

تو رسیده به عین و گویی این

Чун ту ояд зи айни ту ҳамаи ту

چون تو آید ز عین تو همه تو

Истода чу сади зулқарнайн

ایستاده چو سد ذوالقرنین

То ту гӯйии ту он на ту ту туе

تا تو گویی تو آن نه تو تو تویی

Он ту аз ту дурӯғ бошаду мин

آن تو از تو دروغ باشد و مین

Кӣ мусаллам буд турои тавҳид

کی مسلم بود ترا توحید

Чун ки исбот мекунӣ аснин

چون که اثبات می کنی اثنین

Беш ту зон миён ба ботилу ҳақ

بیش تو زان میان به باطل و حق

Чанд гӯйии тафовути мо байн

چند گویی تفاوت ما بین

Дар яке ҳоли мустаҳил буд

در یکی حال مستحیل بود

Иҷтимои вуҷӯди мухталифин

اجتماع وجود مختلفین

Аввал аз пеши хеш на қадамӣ

اول از پیش خویش نه قدمی

То ҷудо гардад асли мол аз дайн

تا جدا گردد اصل مال از دین

Назар аз ғайр мунқатиъ кун зонк

نظر از غیر منقطع کن زانک

Шоҳиди ғайр дар диловар айн

شاهد غیر در دل آور عین

Чанд гӯйии зи ҳоли ғайр ки қол

چند گویی ز حال غیر که قال

Қол беҳол ор бошаду шин

قال بی‌حال عار باشد و شین

Чун сенаеи зи худ на мунқатиъӣ

چون سنایی ز خود نه منقطعی

Ки ҳикоят кунӣ зи ҳоли ҳусайн

که حکایت کنی ز حال حسین