эй хирадро ҷамолу ҷонро зин
ای خرد را جمال و جان را زین
Зикру шеъри туам чу дайн ва чу дайн
ذکر و شعر توام چو دین و چو دین
Ба ду вазнами сутӯда дар як байт
به دو وزنم ستوده در یک بیت
Ба ду баҳр об дода аз як айн
به دو بحر آب داده از یک عین
Ман зи шеъри ту дидаи Мӯсои вор
من ز شعر تو دیده موسیوار
Дар яке байти маҷмаъи албҳрин
در یکی بیت مجمعالبحرین
Булбулами хондаеу симурғам
بلبلم خواندهای و سیمرغم
Ман худ аз наақсо ғарби албин
من خود از ناقصی غربالبین
Пеши чашму дили азизи туам
پیش چشم و دل عزیز توام
Чун ҳаме байнем ба рои алъайн
چون همی بینیم به رای العین
Гар ниёем бигӯ сенаеи кӯ
گر نیایم بگو سنایی کو
Ки касе айнро нагӯяд « ин »
که کسی عین را نگوید «این»
Воҳидами хондае гарм бинад
واحدم خواندهای گرم بیند
Пушт айём хондам аснин
پشت ایام خواندم اثنین
Тавба кардам ки пеш кас нашавам
توبه کردم که پیش کس نشوم
Хосса дар ҳарбгоҳи бадару ҳнин
خاصه در حربگاه بدر و حنین
Тавба машкан маро ки шайтонӣ
توبه مشکن مرا که شیطانی
Бошад аз зодаи шаҳобии шин
باشد از زادهٔ شهابی شین
Оби ҳайвон чу ёфт оташи Хизр
آب حیوان چو یافت آتش خضر
Кам гароед ба боди зулқарнайн
کم گراید به باد ذوالقرنین