Хоҷа ғалат кардааст дар чаҳ ? дар абрӯӣ ӯ

خواجه غلط کرده است در چه؟ در ابروی او

Зон ки насозад ҳамеи қиблаи дили сӯй ӯ

زان که نسازد همی قبلهٔ دل سوی او

Қибла ақласту нақли печу хами зулф ӯ

قبلهٔ عقلست و نقل پیچ و خم زلف او

Доя ҳурасту рӯҳи буии хушу хуй ӯ

دایهٔ حورست و روح بوی خوش و خوی او

Шери фалакро шудаст аз паии касби шараф

شیر فلک را شدست از پی کسب شرف

Масҷиди ҳоҷати равои хоки сари кӯй ӯ

مسجد حاجت روا خاک سر کوی او

Тоз ду ид ва яке қадар чаҳ хезади туро

تاز دو عید و یکی قدر چه خیزد ترا

Иди ҳамеи байну қадар дар шикани мӯӣ ӯ

عید همی بین و قدر در شکن موی او

Бар сари кӯии дили ой то ёбад як дамӣ

بر سر کوی دل آی تا یابد یک دمی

Раҳмати дармони ин заҳмати доруӣ ӯ

رحمت درمان این زحمت داروی او

Ҷодӯ агар дар биҳишт набӯд пас дар Рахш

جادو اگر در بهشت نبود پس در رخش

Аз чаҳ биҳиштӣ шудаст наргиси ҷодӯӣ ӯ

از چه بهشتی شدست نرگس جادوی او

Сояи гесуашро дори ғанимат ки дил

سایهٔ گیسوش را دار غنیمت که دل

Кӣса басӣ дӯхтаст дар хами гесуӣ ӯ

کیسه بسی دوختست در خم گیسوی او

Шер фалак шуд ба шарти рӯбаҳи бозӣ аз онк

شیر فلک شد به شرط روبه بازی از آنک

То ба кафи оради магари чашм чу оҳӯӣ ӯ

تا به کف آرد مگر چشم چو آهوی او

Қибла агар чаҳ басии сет аз паии эҳроми дил

قبله اگر چه بسی‌ست از پی احرام دل

Чашм сенае насохт қиблаи ҷузи абрӯӣ ӯ

چشم سنایی نساخت قبله جز ابروی او

Шуд зи паии дайну ҷоҳ чун сами шабдизи шоҳ

شد ز پی دین و جاه چون سم شبدیز شاه

Саҷдаи гуҳу қиблаи гоҳи доира рӯй ӯ

سجده‌گه و قبله‌گاه دایرهٔ روی او

Султони бҳромшоаҳи онкии гуҳ зӯр ҳаст

سلطان بهرامشاه آنکه گه زور هست

Гардани гардон задани бозии бозуӣ ӯ

گردن گردان زدن بازی بازوی او

Аз паии ташрифи хеш дар ҳамаи чину хто

از پی تشریف خویش در همه چین و ختا

Бачаи як тарк нест ношудаи ҳиндӯӣ ӯ

بچهٔ یک ترک نیست ناشده هندوی او