Писарӣ дидам пӯшидаи қабоӣ
پسری دیدم پوشیده قبای
Гуфтам ӯро ки ба наздики ман ой
گفتم او را که به نزدیک من آی
Гуфт ман дайр бимонам наем
گفت من دیر بمانم نایم
Гуфтам ӯро ки биёи жожи мхоӣ
گفتم او را که بیا ژاژ مخای
Дайр кӣ Монӣ ҷое ки буд
دیر کی مانی جایی که بود
Сим дар дасту гаравгон дар пой
سیم در دست و گروگان در پای
Ман агар истодаам маста
من اگر ایستادهام مسته
Хештан гар нишастае мстоӣ
خویشتن گر نشستهای مستای
Зон ки ту фитнае ва ман илмам
زان که تو فتنهای و من علمم
Ту нишаста баӣ ва ман бар пой
تو نشسته بهی و من بر پای