эй рӯй зрдФоми ту бар гардан назор

ای روی زردفام تو بر گردن نزار

Ҳамчун блнднӣ ки буд бар баланде

همچون بلندنی که بود بر بلندیی

Онгаҳ ки модари ту туро дошт дар шикам

آنگه که مادر تو ترا داشت در شکم

Ҳар соъатии зи ранҷи заминро бикунаде

هر ساعتی ز رنج زمین را بکندیی

На моҳи ранҷат аз чаҳ кашид ӯ ки баъд аз он

نه ماه رنجت از چه کشید او که بعد از آن

Аз каси ҳамеи Фгнд ки аз куни Фгндиӣ

از کس همی فگند که از کون فگندیی