эй амидӣ ки бози ғазнӣн ро
ای عمیدی که باز غزنین را
Сирату сӯратат чу бустон кард
سیرت و صورتت چو بستان کرد
Бози акси ҷамоли глФомт
باز عکس جمال گلفامت
Ҳуҷраи дидаро гулистон кард
حجرهٔ دیده را گلستان کرد
Бози нутқи забон дар борат
باز نطق زبان در بارت
Садафи ақлро дар афшон кард
صدف عقل را در افشان کرد
Хотири дурбини равшани ту
خاطر دوربین روشن تو
Айбро пеши ақл унвон кард
عیب را پیش عقل عنوان کرد
Хотир давр ёб кндўрт
خاطر دور یاب کندورت
Афвро боргир исён кард
عفو را بارگیر عصیان کرد
Ончӣ дар табъи халқи халқ ту кард
آنچه در طبع خلق خلق تو کرد
Бар чамани абрҳои Нитсаон кард
بر چمن ابرهای نیسان کرد
Ва ончӣ дар гӯши шоҳ шеърат хонд
و آنچه در گوش شاه شعرت خواند
Дар садафи қатраҳои борон кард
در صدف قطرههای باران کرد
Чун бидид ин раҳе ки гуфта ту
چون بدید این رهی که گفتهٔ تو
Кофаронро ҳаме мусулмон кард
کافران را همی مسلمان کرد
Кард шеъри ҷамили ту ҷумла
کرد شعر جمیل تو جمله
Чун набиро гузида Усмон кард
چون نبی را گزیده عثمان کرد
Чун влўъи ҷаҳон ба шеър ту дид
چون ولوع جهان به شعر تو دید
Ақл ӯ гирди табъ ҷавлон кард
عقل او گرد طبع جولان کرد
Шеърҳоро ба ҷумла дар девон
شعرها را به جمله در دیوان
Чун фароҳами ниҳод девон кард
چون فراهم نهاد دیوان کرد
Дафтари хешро зи нақши ҳуруф
دفتر خویش را ز نقش حروف
Қойили ақлу қобил ҷон кард
قایل عقل و قابل جان کرد
То чу дарёии мавҷи зани суханат
تا چو دریای موجزن سخنت
Дар ҷаҳон дару гавҳар арзон кард
در جهان در و گوهر ارزان کرد
Чун яке дарҷи сохт пари гавҳар
چون یکی درج ساخت پر گوهر
Аҷз дуздон бирав нигаҳбон кард
عجز دزدان برو نگهبان کرد
Тоҳири ин ҳоли пеш хоҷа бигуфт
طاهر این حال پیش خواجه بگفت
Хоҷаи як нукта гуфт ва бурҳон кард
خواجه یک نکته گفت و برهان کرد
Гуфт ореи сенае аз сари ҷаҳл
گفت آری سنایی از سر جهل
Бо набии ҷамъ жожтён кард
با نبی جمع ژاژطیان کرد
Дару хрмҳраҳ дар яке ришта
در و خرمهره در یکی رشته
Ҷамъ кард онгаҳе парешон кард
جمع کرد آنگهی پریشان کرد
Девро бо фиришта дар як ҷой
دیو را با فرشته در یک جای
Чун ҳамаи аблаҳон ба зиндон кард
چون همه ابلهان به زندان کرد
Хоҷаи тоҳир чу ин бигуфт раҳят
خواجه طاهر چو این بگفت رهیت
Хаҷалӣ шуд ки васф натавон кард
خجلی شد که وصف نتوان کرد
Лек маъзӯри дор аз онки маро
لیک معذور دار از آنک مرا
Мӯъҷизи шърҳот ҳайрон кард
معجز شعرهات حیران کرد
Зонк баҳри ҷавози шеъри туро
زانک بهر جواز شعر ترا
Шеър ҳар шоирӣ ки дастон кард
شعر هر شاعری که دستان کرد
Баҳри ишқи падед кардани хеш
بهر عشق پدید کردن خویش
Хештан дар миёна пинҳон кард
خویشتن در میانه پنهان کرد
Ман чаҳ донам ки аз барои фурухт
من چه دانم که از برای فروخت
Онки худро назир ҳисон кард
آنک خود را نظیر حسان کرد
Пас чу шеърӣ бигуфт ва нек омад
پس چو شعری بگفت و نیک آمد
Доғи масъӯди саъд салмон кард
داغ مسعود سعد سلمان کرد
Шеър чун дар ту ҳасуди туро
شعر چون در تو حسود ترا
Ҷигару дил чу лаъл ва марҷон кард
جگر و دل چو لعل و مرجان کرد
Рӯ ки дар лафзи омилони фалак
رو که در لفظ عاملان فلک
Мари турои ҷамъи фазл вҳдон кард
مر ترا جمع فضل وحدان کرد
Сухани ъзби саҳли мумтанеъат
سخن عذب سهل ممتنعت
Бар ҳамаи шеъри хондан осон кард
بر همه شعر خواندن آسان کرد
Ҳар саное ки гуфтӣ андари халқ
هر ثنایی که گفتی اندر خلق
Халқу иқболи ту туро он кард
خلق و اقبال تو ترا آن کرد
Чаҳ дуо гӯямат ки худ ҳунарат
چه دعا گویمت که خود هنرت
Мари турои пешвои ду ҷаҳон кард
مر ترا پیشوای دو جهان کرد