эй сенае бигузар аз ҷон дар паноҳ тан мабош

ای سنایی بگذر از جان در پناه تن مباش

Чун фириштаи ёри дории ҷуфт аҳрӣман мабош

چون فرشته یار داری جفت اهریمن مباش

Ҳамчуи шонаи баста ҳар тора мӯе машав

همچو شانه بستهٔ هر تارهٔ مویی مشو

Ҳамчуи ойӣнаи даруни тории бурун равшан мабош

همچو آیینه درون تاری برون روشن مباش

Ҳар замон аз қилу қол ҳар касе аз ҷо машав

هر زمان از قیل و قال هر کسی از جا مشو

Гар замонаи ҳамчу санадон шуд ту чун арзан мабош

گر زمانه همچو سندان شد تو چون ارزن مباش

Ҳамчуи тӯтӣ ҳар замонии садра дебо мапуаш

همچو طوطی هر زمانی صدرهٔ دیبا مپوش

Пеши нокаси ҳамчуи қамарии тавқ дар гардан мабош

پیش ناکس همچو قمری طوق در گردن مباش

Гар сари некии надории поят аз бадҳо бикаш

گر سر نیکی نداری پایت از بدها بکش

Тоҷрогар зар набошӣ бандро оҳан мабош

تاج را گر زر نباشی بند را آهن مباش

Пеши донгонаи ҳамаи сари чашм чун сӯзан машав

پیش دانگانه همه سر چشم چون سوزن مشو

Банда ҳар бандаи номи озод чун сӯсан мабош

بندهٔ هر بنده نام آزاد چون سوسن مباش

Ошиқи ҷонӣ ба гирди ҳуҷраи ҷонони магарад

عاشق جانی به گرد حجرهٔ جانان مگرد

Бо ҷаъл ху кардае рӯ , толиб гулшан мабош

با جعل خو کرده‌ای رو، طالب گلشن مباش

Суҳбати он синаи хоҳии нарми шӯ ҳамчун ҳарир

صحبت آن سینه خواهی نرم شو همچون حریر

Тоқати пайкони надории сахт чун ҷавшан мабош

طاقت پیکان نداری سخت چون جوشن مباش

Мкмни қуръон ба ҷузи садри макин аддӣни мадон

مکمن قرآن به جز صدر مکین الدین مدان

То ҳаме мумкин шавад ҷуз дар пай мумкин мабош

تا همی ممکن شود جز در پی ممکن مباش

Сайиди оли назирии он эмоми ростин

سید آل نظیری آن امام راستین

Пешвои расатони соҳиби каломи ростин

پیشوای راستان صاحب کلام راستین

эй дили андари роҳи ишқи ошиқӣ ҳушёр бош

ای دل اندر راه عشق عاشقی هشیار باش

Ақлро иксў нау мари ёри худро ёр бош

عقل را یکسو نه و مر یار خود را یار باش

Чанд гӯйӣ аз қаландари вази тариқу расм ӯ

چند گویی از قلندر وز طریق و رسم او

ё ҳадис ӯ Фрўнаҳ ё қлндрўор бош

یا حدیث او فرونه یا قلندروار باش

ё басони булбулу қамарии ҳамаи гуфтори шӯ

یا بسان بلبل و قمری همه گفتار شو

ё чунон чун бозу шоҳини сар ба сар кирдор бош

یا چنان چون باز و شاهین سر به سر کردار باش

ё биё кун дили зи хӯн чун нору нафъи халқи шӯ

یا بیا کن دل ز خون چون نار و نفع خلق شو

Варна рухро ранги даҳ бенафъ чун гулнор бош

ورنه رخ را رنگ ده بی نفع چون گلنار باش

?герати хуии шеру зӯри пелу саҳм мор нест

گرت خوی شیر و زور پیل و سهم مار نیست

Ҳамчуи мӯру пашшау рӯбоҳ кам озор бош

همچو مور و پشه و روباه کم آزار باش

Вари ҳамеи хоҳӣ ки ду олами мусаллами бошиддат

ور همی خواهی که دو عالم مسلم باشدت

Як замон бар вифқи соҳиби ъўру соҳиб ор бош

یک زمان بر وفق صاحب عور و صاحب عار باش

Бо сафои дил чаҳ андешии зи ҳису табъу нафас

با صفای دل چه اندیشی ز حس و طبع و نفس

Ёр дар ғораст бо ту ғори гӯи пар мор бош

یار در غارست با تو غار گو پر مار باش

Синаи фарзонагонро кин чаҳ гардии меҳри гирд

سینهٔ فرزانگان را کین چه گردی مهر گرد

Дидаи девонагонро гул чаҳ бошӣ , хор бош

دیدهٔ دیوانگان را گل چه باشی، خار باش

эй сенаеи ?герати қасди осмони чормст

ای سنایی گرت قصد آسمان چارمست

Ҳамчуи ъисои пеши душмани як замон бар дор бош

همچو عیسا پیش دشمن یک زمان بر دار باش

Мадҳи хоҷаи сети ин қасидаи андарин даъвӣ макун

مدح خواجه‌ست این قصیده اندرین دعوی مکن

Хоҷаи ин маънӣ накӯ донад ту зирак сор бош

خواجه این معنی نکو داند تو زیرک‌سار باش

Офтоби аҳли фазлу осмони шоирӣ

آفتاب اهل فضل و آسمان شاعری

Қурраи алъайни ҷаҳони соҳиби қирони шоирӣ

قرة العین جهان صاحب قران شاعری

эй дил ар банди ҷононеи ҳадис ҷон макун

ای دل ار بند جانانی حدیث جان مکن

Суҳбат ризвон гузидӣ хизмат дарбон макун

صحبت رضوان گزیدی خدمت دربان مکن

Зулф ӯ дидӣ сифоти зулмат куфрон магӯӣ

زلف او دیدی صفات ظلمت کفران مگوی

Рӯй ӯ дидӣ ҳадиси лиззат имон макун

روی او دیدی حدیث لذت ایمان مکن

Куфру имон ҳар ду аз роҳанд ҷонон мақсадаст

کفر و ایمان هر دو از راهند جانان مقصدست

Бар дар каъбаи ҳадиси ақаба шайтон макун

بر در کعبه حدیث عقبهٔ شیطان مکن

Чун Уторид гар нахоҳӣ ҳар замонии эҳтироқ

چون عطارد گر نخواهی هر زمانی احتراق

Чун бенот алнъши ҷуз дар гирди худ ҷавлон макун

چون بنات النعش جز در گرد خود جولان مکن

Гар зҳизии хираи гардӣ рӯй зӣ нодон меар

گر زحیزی خیره گردی روی زی نادان میار

Чун бизоъати зераи дорӣ рӯй зӣ Кирмон макун

چون بضاعت زیره داری روی زی کرمان مکن

Сари ин маънӣ ндонӣ гирди ин даъвии магарад

سر این معنی ندانی گرد این دعوی مگرد

Ростии бўзри надории дӯстӣ салмон макун

راستی بوذر نداری دوستی سلمان مکن

Мл чу зон лаби хостии ҷузи синаи мҷлсгаҳи мсоз

مل چو زان لب خواستی جز سینه مجلسگه مساز

Гул чу зон рух ёфтӣ ҷузи дида нргсдон макун

گل چو زان رخ یافتی جز دیده نرگسدان مکن

Бар ямин ва бар ясори ту ду дев кофаранд

بر یمین و بر یسار تو دو دیو کافرند

Чун фиришта ху шудӣ ин ҳар дуро фармон макун

چون فرشته خو شدی این هر دو را فرمان مکن

Андарин раҳ бо ту ҳамроҳи сети перии рости гӯй

اندرین ره با تو همراه ست پیری راست گوی

Ҳар чаҳ гуяд он макун , з наҳор зинҳор он макун

هر چه گوید آن مکن، ز نهار زنهار آن مکن

Суҳбати ҳур арат бояд кӣнаи ризвони мҷўӣ

صحبت حور ارت باید کینهٔ رضوان مجوی

Тахти раии хоҳии хилофи тоҷ асФоҳон макун

تخت ری خواهی خلاف تاج اصفاهان مکن

То чунуи тоҷӣ буд бар фарқи асФоҳони мудом

تا چنو تاجی بود بر فرق اصفاهان مدام

Чун хирад дар сар , дарави созанди пас шоҳони мақом

چون خرد در سر، درو سازند پس شاهان مقام

Онкии мари садри арабро ӯст акнӯн кадхудоӣ

آنکه مر صدر عرب را اوست اکنون کدخدای

Онкии мари аҳли аҷамро ӯст ҳолеи раҳнамоӣ

آنکه مر اهل عجم را اوست حالی رهنمای

Ҳаст ҳам халқ касе каз меҳр ӯ омад ба даст

هست هم خلق کسی کز مهر او آمد به دست

Ҳаст ҳам ном касе каз баҳр ӯ дорад ба пой

هست هم نام کسی کز بهر او دارد به پای

Ҳашт хулд ва ҳафт кавкаби шаш ҷаҳот ва панҷ ҳис

هشت خلد و هفت کوکب شش جهات و پنج حس

Чори табъ ва ҳар се нафас ва ҳар ду олами як худоӣ

چار طبع و هر سه نفس و هر دو عالم یک خدای

Зу гузида тар набинад ҳеҷ кас маънӣ гузин

زو گزیده‌تر نبیند هیچ کس معنی گزین

Зу сутӯдатар наёбади ҳеҷ каси мардуми стоӣ

زو ستوده‌تر نیابد هیچ کس مردم‌ستای

Шеър ӯ парварда бошад ҳамчуи абрӯии чгл

شعر او پرورده باشد همچو ابروی چگل

ҚоФитҳои дилрабоӣу танг ҳамчун чашми Фоӣ

قافیتها دلربای و تنگ همچون چشم فای

Модҳу мамдуҳро чун ӯ надидам дар ҷаҳон

مادح و ممدوح را چون او ندیدم در جهان

Дар сухани маънии тароз ва дар сахо маънӣ физой

در سخن معنی طراز و در سخا معنی فزای

Нест гардад бегумон аз хотир ӯ ҳшўу лаҳн

نیست گردد بی گمان از خاطر او حشو و لحن

Об гардад устихони ночор дар ҳалқ ҳамЭй

آب گردد استخوان ناچار در حلق همای

Шеър ӯ бинӣ ҷаҳонӣ ояд андари чашми ту

شعر او بینی جهانی آید اندر چشم تو

Ҳамчунин будаст он ҷомӣ ки бад гетӣ намой

همچنین بودست آن جامی که بد گیتی نمای

Маънӣу алфоз ӯ ҳамчун кабобасту шароб

معنی و الفاظ او همچون کبابست و شراب

Ин яке қӯт физой ва он яке анда задой

این یکی قوت فزای و آن یکی انده زدای

Хуш набошад бо такаллуфи шеъри нохуш чун дўоҷ

خوش نباشد با تکلف شعر ناخوش چون دواج

Шеър ӯ бас чобукаст ва бетакаллуф чун қабоӣ

شعر او بس چابکست و بی تکلف چون قبای

Шеърҳои мо на шеъраст ар чунон кон шоирӣаст

شعرهای ما نه شعرست ار چنان کان شاعریست

Шоирии дигар буд наздики ман он соҳрист

شاعری دیگر بود نزدیک من آن ساحریست

Дай дар он таснифи хоҷа соъатӣ кардам назар

دی در آن تصنیف خواجه ساعتی کردم نظر

Лафзҳо дидам фасеҳу нукта ҳо дидам ғӯр

لفظها دیدم فصیح و نکته‌ها دیدم غور

Олимӣ омад ба чашми ман музайяни вндр ӯ

عالمی آمد به چشم من مزین وندر او

Лашкари тозӣу деҳқон дар ҷадал бо икдгр

لشکر تازی و دهقان در جدل با یکدگر

Дар яке рӯи рӯдакӣу унсурӣ бо таъну зарб

در یکی رو رودکی و عنصری با طعن و ضرب

Ваз дигар сӯи бӯи тамому бҳтрӣ дар кару фар

وز دگر سو بو تمام و بحتری در کر و فر

Ахтлу аъшӣ дар он ҷониб шудаи соҳиби нафир

اخطل و اعشی در آن جانب شده صاحب نفیر

Шокиру ҷлоби азин ҷониб шудаи соҳиби нафар

شاکر و جلاب ازین جانب شده صاحب نفر

Аз қафои бҳтрӣ аз ҳала дар то қирвон

از قفای بحتری از حله در تا قیروان

Бар вафои рӯдакӣ аз диҷла дар то Кошғар

بر وفای رودکی از دجله در تا کاشغر

Мураккабонаши вофиру комил , сариъу мнсрҳ

مرکبانش وافر و کامل، سریع و منسرح

Сохтҳошон вофиру солим , саҳеҳу муътабар

ساختهاشان وافر و سالم، صحیح و معتبر

Маънии андари ҷавшани лафзи омадаи пеши масоф

معنی اندر جوشن لفظ آمده پیش مصاف

Худ бар сари ҳамчуи кайвони теғ дар кафи ҳамчуи хур

خود بر سر همچو کیوان تیغ در کف همچو خور

Аз наҳифи шавкати эшон зи чархи обгун

از نهیب شوکت ایشان ز چرخ آبگون

Зуҳрау миррӣхи мондаи коми хушку дида тар

زهره و مریخ مانده کام خشک و دیده تر

Ҳар замон гуфтӣ хиради зини ду сипоҳи бекарон

هر زمان گفتی خرد زین دو سپاه بیکران

Мар кро бошад зафар ё худ ки дорад зини хабар

مر کرا باشد ظفر یا خود که دارد زین خبر

Мари хирадро хотири ман дар замон додӣ ҷавоб

مر خرد را خاطر من در زمان دادی جواب

Ман надонам хоҷа донад то кро бошад зафар

من ندانم خواجه داند تا کرا باشد ظفر

Онкии андар ҳар ду саф дорад маҷоли сарварӣ

آنکه اندر هر دو صف دارد مجال سروری

Беш азин ҳаргиз кро бошад камоли сарварӣ

بیش ازین هرگز کرا باشد کمال سروری

Шеър ӯ ҳамчун саломат олам ороед ҳаме

شعر او همچون سلامت عالم آراید همی

Нукта ӯ чун саодат шодӣ афзоед ҳаме

نکتهٔ او چون سعادت شادی افزاید همی

Нуктау маънӣ ки аз аншоءу табъ ӯ равад

نکته و معنی که از انشاء و طبع او رود

Гӯйӣ аз фирдавси аъло ҷбриил ояд ҳаме

گویی از فردوس اعلا جبرییل آید همی

Модари бади меҳри гФтстнди оламро ва ман

مادر بد مهر گفتستند عالم را و من

Ин нагӯям зи онкии чунин ман халаф зояд ҳаме

این نگویم ز آنکه چونین من خلف زاید همی

Каси ?ниядии андари сухани ширини сухантар зу валек

کس نیدی اندر سخن شیرین سخنتر زو ولیک

Ҳаҷв ӯ чун заҳри афъии зуди бгзоиди ҳаме

هجو او چون زهر افعی زود بگزاید همی

Ҳар ки мадҳ ӯ бибинад гарчи хасм ӯ буд

هر که مدح او ببیند گرچه خصم او بود

Аз миёни ҷон ва дил гуяд чунин бояд ҳаме

از میان جان و دل گوید چنین باید همی

Сари фарозони ҷамоат гарчи бдгўӣ мананд

سر فرازان جماعت گرچه بدگوی منند

Мари марои бории бадишон дил бибахшоед ҳаме

مر مرا باری بدیشان دل ببخشاید همی

Об рӯйу оташи табъи маро зон чаҳ зиён

آب روی و آتش طبع مرا زان چه زیان

Гар ба хираи бодпоиӣ хок паймоед ҳаме

گر به خیره بادپایی خاک پیماید همی

Зини шигифтии ман худ аз андешаи ҳайрон монда ам

زین شگفتی من خود از اندیشه حیران مانده‌ام

То чаро маънӣ бад-инсон рӯй бинмоед ҳаме

تا چرا معنی بدینسان روی بنماید همی

Гар марои нодони бнстоид чаҳ айб ояд аз он

گر مرا نادان بنستاید چه عیب آید از آن

Чун ба олам ҳар ки доноист бастоед ҳаме

چون به عالم هر که دانایست بستاید همی

Дар саодат ҳамчунин осӯдаи бодии солу моҳ

در سعادت همچنین آسوده بادی سال و ماه

Аз бузургону зи бузургии мари турои иқболу ҷоҳ

از بزرگان و ز بزرگی مر ترا اقبال و جاه