Аблаҳӣ дид уштурӣ ба чаро

ابلهی دید اشتری به چرا

Гуфт нақшат ҳама кажаст чаро

گفت نقشت همه کژست چرا

Гуфт уштур ки андарин пайкор

گفت اشتر که اندرین پیکار

Айб наққош мекунӣ ҳаши дор

عیب نقاش می‌کنی هش‌دار

Дар кажӣ ам макун ба нақши нигоҳ

در کژی‌ام مکن به نقش نگاه

Ту зи ман роҳи рост рафтани хоҳ

تو ز من راه راست رفتن خواه

НаҚишм аз маслиҳат чунон омад

نقشم از مصلحت چنان آمد

Аз кажии ростӣ камон амад

از کژی راستی کمان امد

Ту фузул аз миёнаи берун бар

تو فضول از میانه بیرون بر

Гӯши хар дар хураст бо сари хар

گوش خر در خور است با سرِ خر

Ҳаст шоиста гарчи т омад хашм

هست شایسته گرچه ت آمد خشم

Тоқи абрӯ барои ҷуфтии чашм

طاق ابرو برای جفتی چشم

Ҳарчӣ ӯ карда айб ӯ макунед

هرچه او کرده عیب او مکنید

Бо баду неки ҷуз накӯ макунед

با بد و نیک جز نکو مکنید

Дасти ақл аз сахт бнирў шуд

دست عقل از سخت بنیرو شد

Чашми хўршидбини з абрӯ шуд

چشم خورشیدبین ز ابرو شد

Зишту некӯ ба назд аҳли хирад

زشت و نیکو به نزد اهل خرد

Сахт некаст аз ӯ наёяд бад

سخت نیک است از او نیاید بد

Ба худои сазои мар ӯро дон

به خدایی سزا مر او را دان

Шабу шабгири рӯи мар ӯро хон

شب و شبگیر رو مر او را خوان

Он накӯтар ки ҳарчӣ зу бинӣ

آن نکوتر که هرچه زو بینی

Гарчи зишти он ҳамаи накӯи бинӣ

گرچه زشت آن همه نکو بینی

Ҷисмро қисм роҳат омаду ранҷ

جسم را قسم راحت آمد و رنج

Рӯҳро роҳатаст ҳамчун ганҷ

روح را راحت است همچون گنج

Лек Марии шиканҷ бар сар ӯст

لیک ماری شکنج بر سر اوست

Дасту пои хирад баробар ӯст

دست و پای خرد برابر اوست