Саврӣ аз боязиди бастомӣ

ثوری از بایزید بسطامی

Аз паии тоъату накӯномӣ

از پی طاعت و نکونامی

Кард некӯи саволӣ ва бигирист

کرد نیکو سؤالی و بگریست

Гуфт пиро бигӯ ки золим кист

گفت پیرا بگو که ظالم کیست

Пери ваии мари варо ҷавоб бидод

پیرِ وی مر ورا جواب بداد

Шарбати ваии ҳам аз китоб бидод

شربت وی هم از کتاب بداد

Гуфт золим касеаст бдрўзӣ

گفت ظالم کسیست بدروزی

Ки яке лаҳза дар шбонрўзӣ

که یکی لحظه در شبانروزی

Кунад аз ғофилии фаромӯшаш

کند از غافلی فراموشش

Набӯд бандаи ҳалқа дар гӯшаш

نبوَد بنده حلقه در گوشش

Гар фаромӯш кардяш нафасӣ

گر فراموش کردیش نفسی

Золимӣ ҳарза нест чун ту касе

ظالمی هرزه نیست چون تو کسی

Вари буии ҳозиру барии номаш

ور بوی حاضر و بری نامش

Нест кардӣ зи ҷурми аҳкомаш

نیست کردی ز جرم احکامش

Ончунон ёд кун ки аз дилу ҷон

آنچنان یاد کن که از دل و جان

Бишӯй ғоиб аз замину замон

بشوی غایب از زمین و زمان