Аҳадасту шумор аз ӯ маъзул

احدست و شمار از او معزول

Самадасту ниёзи азуи мхзўл

صمدست و نیاز ازو مخذول

Он аҳади не ки ақл донаду фаҳм

آن احد نی که عقل داند و فهم

Ва он самади не ки ҳиси шиносаду ваҳм

و آن صمد نی که حس شناسد و وهم

На фаровон на андакӣ бошад

نه فراوان نه اندکی باشد

Яке андари яке яке бошад

یکی اندر یکی یکی باشد

Дар дуе ҷузи бадв сиқт набӯд

در دویی جز بدو سقط نبوَد

Ҳаргизи андари яке ғалат набӯд

هرگز اندر یکی غلط نبوَد

То туро дар даруни шумор ва шаккӣаст

تا ترا در درون شمار و شکیست

Чаҳ яке дон чаҳ ду ки ҳарду якеаст

چه یکی دان چه دو که هردو یکیست

Ба чарогоҳи дев бар зи яқин

به چراگاه دیو بر ز یقین

Чаҳ ва чанд ва чаро ва чунро ҳин

چه و چند و چرا و چون را هین

На бузургяш ҳаст аз афзӯнӣ

نه بزرگیش هست از افزونی

Зот ӯ бар з чанде ва чунӣ

ذات او بر ز چندی و چونی

Аз паии баҳси толиби оҷиз

از پی بحث طالب عاجز

Ҳилл ва ман гуфтани андрўи ҷоиз

هل و من گفتن اندرو جایز

Кас нагуфта сифоти мубдиъи ҳў

کس نگفته صفات مبدع هو

Чанд ва чун ва чаро чаҳ ва кӣу кӯ

چند و چون و چرا چه و کی و کو

Яд ӯ қудратасту ваҷҳи бақоаш

ید او قدرتست و وجه بقاش

Омадани ҳукмашу нузули атоаш

آمدن حکمش و نزول عطاش

Қдминши ҷалоли қаҳру хатар

قدمینش جلال قهر و خطر

Асбъинши нФози ҳукму қадар

اصبعینش نفاذ حکم و قدر

Ҳастҳо таҳт қудрат ӯйанд

هستها تحت قدرت اویند

Ҳама бо ӯ ва ӯ ҳамеи ҷӯянд

همه با او و او همی جویند

Ҷунбиши нури сӯии нур буд

جنبش نور سوی نور بود

Нур кӣ зи офтоби давр буд

نور کی ز آفتاب دور بود

Бо вуҷӯдаши азал прир омад

با وجودش ازل پریر آمد

Ба гуҳ омад валек дайр омад

به گه آمد ولیک دیر آمد

Дар азали баста кӣ буд илмаш

در ازل بسته کی بود علمش

Як ғуломаст хонаи зоди азалаш

یک غلامست خانه‌زاد ازلش

Аз абади даври дори ваҳму гумон

از ابد دور دار وهم و گمان

Ки абад аз азал гирифт нишон

که ابد از ازل گرفت نشان

Кӣ макон бошадаш з бешу з кам

کی مکان باشدش ز بیش و ز کم

Ки макони худ макон надорад ҳам

که مکان خود مکان ندارد هم

Халқро зини сифати ҷаҳонии сохт

خلق را زین صفت جهانی ساخت

То збҳри худ ошёнии сохт

تا زبهر خود آشیانی ساخت

Бо макони офарини макон чаҳ кунад

با مکان آفرین مکان چه کند

Осмонгар бар осмон чаҳ кунад

آسمان گر بر آسمان چه کند

Осмон дай набӯд имрӯз аст

آسمان دی نبود امروز است

Боз фардо набошад ӯ навазаст

باز فردا نباشد او نوزست

Дар навардади зи пеши стар духон

در نوردد ز پیش ستر دخان

Явми нтўии алсмоء рӯ бархон

یوم نطوی السماء رو برخوان

Орифон чун дам аз қадим зананд

عارفان چون دم از قدیم زنند

Ҳоу ҳўро миёни ду ним зананд

ها و هو را میان دو نیم زنند

На ба арқони саботи аўқотш

نه به ارکان ثبات اوقاتش

На макон ҷой ҳастӣ зотш

نه مکان جای هستی ذاتش

эй ки дар банди сӯрату нақшӣ

ای که در بند صورت و نقشی

Бастаи астўии алии алършӣ

بستهٔ استوی علی العرشی

Сӯрат аз муҳаддисот холӣ нест

صورت از مُحدثات خالی نیست

Дар хури ъз лоязолӣ нест

در خورِ عزّ لایزالی نیست

Зонка наққош буд ва нақш набӯд

زانکه نقاش بود و نقش نبود

Астўӣ буду арш ва фарш набӯд

استوی بود و عرش و فرش نبود

Астўӣ аз миён ҷон ме хон

استوی از میان جان می‌خوان

Зот ӯ бастаи ҷаҳоти мадон

ذات او بستهٔ جهات مدان

Костўии оятӣ з қуръонаст

کاستوی آیتی ز قرآنست

Гуфтани ломакон з имонаст

گفتن لامکان ز ایمانست

Арш чун ҳалқа аз бурун дар аст

عرش چون حلقه از برون در است

Аз сифоти худоӣ бехабар аст

از صفات خدای بی‌خبر است

Дар саҳифаи калом мстўр аст

در صحیفهٔ کلام مسطور است

Нақшу овозу шакли азу давр аст

نقش و آواز و شکل ازو دور است

Инзл аллоҳ ҳаст дар ахбор

ینزل الله هست در اخبار

Омад ва шуд ту эътиқоди мадор

آمد و شد تو اعتقاد مدار

Рақами арши баҳр ташриф аст

رقم عرش بهر تشریف است

Нисбати каъба баҳр таърифаст

نسبت کعبه بهر تعریفست

Ломакони гӯии косли дайн ин аст

لامکان گوی کاصل دین این است

Сар биҷунбон ки ҷой таҳсин аст

سر بجنبان که جای تحسین است

Душмании ҳусайн аз он ҷустаст

دشمنی حسین از آن جُسته‌ست

Ки алии лафз ломакон гуфтаст

که علی لفظ لامکان گفته‌ست