Одамии сӯии ҳақ ҳаме пуед
آدمی سوی حق همی پوید
Он накӯтар ки шукр ӯ гуяд
آن نکوتر که شکر او گوید
ӯст бешаклу ҷисм ва ҳафт ва чаҳор
اوست بیشکل و جسم و هفت و چهار
Эзади фарду холиқи ҷаббор
ایزد فرد و خالق جبّار
Шаклу ҷисму табоиъу табдил
شکل و جسم و طبایع و تبدیل
Одамии рости моҳу соли ъдил
آدمی راست ماه و سال عدیل
Мавзе куфр нест ҷуз дар ранҷ
موضع کفر نیست جز در رنج
Марҷаъ шукр нест ҷузи сари ганҷ
مرجع شکر نیست جز سرِ گنج
Чун шудӣ бар қазоӣ ӯ собир
چون شدی بر قضای او صابر
Хонд онгоҳи мари турои шокир
خواند آنگاه مر ترا شاکر
Шкргўӣ аз паии зиёдат ро
شکرگوی از پی زیادت را
Олами алғиби волшҳодаҳ ро
عالمالغیب والشهادة را
Шукри шукр ӯ ки донад рафт
شکّر شکر او که داند رُفت
Гавҳари зикр ӯ ки донад сифт
گوهر ذکر او که داند سُفت
ӯ бубахшад ҳам ӯ савоб диҳад
او ببخشد هم او ثواب دهد
ӯ бигӯед ҳам ӯ ҷавоб диҳад
او بگوید هم او جواب دهد
Ҳарчӣ бастади зи неъмату нозат
هرچه بستد ز نعمت و نازت
Ба аз он ё ҳамон диҳад бозат
به از آن یا همان دهد بازت
Гирам аз мўиҳо забон гардад
گیرم از مویها زبان گردد
Ҳар забони сад ҳазор ҷон гардад
هر زبان صد هزار جان گردد
То бидон шукр ӯ фузун гӯйанд
تا بدان شکر او فزون گویند
Шукри тавфиқи шукр чун гӯйанд
شکر توفیق شکر چون گویند
Пас сӯии шукри неъматаши пўинд
پس سوی شکر نعمتش پویند
Гар бигӯянд ҳам бадв гӯйанд
گر بگویند هم بدو گویند
Тану ҷон аз паии қазо дар скр
تن و جان از پی قضا در سکر
Дили тараннуми кунон ки ёрб шукр
دل ترنّمکنان که یارب شکر
Варна дар роҳи донишу тадбир
ورنه در راه دانش و تدبیر
Аз зану мард ва аз ҷавону зи пер
از زن و مرد و از جوان و ز پیر
Кўрчшмон олам ҳавасанд
کورْچشمان عالمِ هوسند
Ъўри ҷисмон чу мӯр ва чу магасанд
عور جسمان چو مور و چو مگسند