Он бншнидаҳ эй ки бе нами абр
آن بنشنیدهای که بینم ابر
Мурғи рӯзии бёФт аз дар габр
مرغ روزی بیافت از درِ گبر
Габрро гуфт пас мусулмонӣ
گبر را گفت پس مسلمانی
Зини ҳунарпешае сухани доне
زین هنرپیشهای سخن دانی
Каз ту ин мкрмти бнпзирнд
کز تو این مکرمت بنپذیرند
Мурғакон гарчи дона баргиранд
مرغکان گرچه دانه برگیرند
Габр гуфт ар марои бнгзинд
گبر گفت ار مرا بنگزیند
Охири ин ранҷи ман ҳаме бинад
آخر این رنج من همی بیند
Зонка ӯ мкрмст ва бо эҳсон
زانکه او مکرمست و با احسان
Накунад бухл бо карами яксон
نکند بخل با کرم یکسان
Даст дар бохт дар раҳаши ҷаъфар
دست در باخت در رهش جعفر
Дод эзад ба ҷои дасташи пар
داد ایزد به جای دستش پر
Дил ба феълу фузул халқ мабанд
دل به فعل و فضول خلق مبند
Дил дар ӯ банди рстӣ аз ғаму банд
دل در او بند رستی از غم و بند
Кори ту ҷуз худоӣ накушояд
کار تو جز خدای نگشاید
Ба худоӣ ар зи халқ ҳеҷ ояд
به خدای ار ز خلق هیچ آید
То туоне ҷуз ӯ ба ёри мгир
تا توانی جز او به یار مگیر
Халқро ҳеҷ дар шумори мгир
خلق را هیچ در شمار مگیر
Халқро ҳеҷ такяи гоҳи мсоз
خلق را هیچ تکیهگاه مساز
Ҷуз ба даргоҳ ӯ паноҳи мсоз
جز به درگاه او پناه مساز
Кини ҳамаи такяи ҷойҳо ҳавас аст
کین همه تکیه جایها هوس است
Такяи гуҳи раҳмати худоӣ бас аст
تکیهگه رحمت خدای بس است
То бақоӣ шумост нон шумост
تا بقای شماست نان شماست
Алиф олой ӯ ва ҷон шумост
اِلف آلای او و جان شماست
Ҳардуро дар ҷаҳони ишқу талаб
هردو را در جهان عشق و طلب
Порсии боби дону тозии аб
پارسی بابدان و تازی اَب
Чун надории хабари зи роҳи ниёз
چون نداری خبر ز راه نیاز
Дар ҳиҷобии басони мағзи пиёз
در حجابی بسان مغز پیاز
То ҷудои зи нури Мӯсои ту
تا جدایی ز نور موسی تو
Рӯзи кӯрӣ чу мурғи исои ту
روز کوری چو مرغ عیسی تو
Аввал аз баҳри ишқи дили ҷӯяш
اول از بهر عشق دل جویش
Сар қадам кун чу калак ва май ҷӯяш
سر قدم کن چو کلک و می جویش
То бидонҷо рисии бчсти дуруст
تا بدانجا رسی بچست درست
Ки бадоне ки менабояд ҷуст
که بدانی که می نباید جست