Дар аҳади мейри ҳайдари каррор

در اُحد میر حیدر کرّار

Ёфт захмии қавӣ дар он пайкор

یافت زخمی قوی در آن پیکار

Монад пайкони тир дар поиш

ماند پیکان تیر در پایش

Иқтизо кард он замони райш

اقتضا کرد آن زمان رایش

Ки буруни орад аз қадами пайкон

که برون آرد از قدم پیکان

Ки ҳамон буд мрўрои дармон

که همان بود مرورا درمان

Зуди марди ҷроиҳӣ чу бидид

زود مرد جرایحی چو بدید

Гуфт бояд ба теғ боз бурид

گفت باید به تیغ باز برید

То ки пайкони магар падед ояд

تا که پیکان مگر پدید آید

Бастаи захмро калид ояд

بستهٔ زخم را کلید آید

Ҳеҷ тоқат надошт бодами газ

هیچ طاقت نداشت بادمِ گاز

Гуфт бигзор то буқати намоз

گفت بگذار تا بوقت نماز

Чун шуд андари намози ҳҷомш

چون شد اندر نماز حجّامش

Бибаред он латифи андомаш

ببرید آن لطیف اندامش

Ҷумлаи пайкони азу бурун оварад

جمله پیکان ازو برون آورد

Ва ӯ шуда бе хабари зи нолау дард

و او شده بی‌خبر ز ناله و درد

Чун бурун омад аз намози алӣ

چون برون آمد از نماز علی

Он мар ӯро худои хонда вале

آن مر او را خدای خوانده ولی

Гуфт камтар шуд он ?илам чунаст

گفت کمتر شد آن اَلم چونست

Ваз чаҳ ҷои намоз пар хӯнаст

وز چه جای نماز پُر خونست

Гуфт бо ӯ ҷамоли асри ҳусайн

گفت با او جمال عصر حسین

Он бар авлоди Мустафо шудаи зин

آن بر اولاد مصطفی شده زَیْن

Гуфт чун дар намоз рафтӣ ту

گفت چون در نماز رفتی تو

Бар эзад фароз рафтӣ ту

برِ ایزد فراز رفتی تو

Кард пайкони буруни зи ту ҳҷом

کرد پیکان برون ز تو حجام

Бози нои доа аз намози салом

باز نا داه از نماز سلام

Гуфт ҳайдар ба холиқи алокбр

گفت حیدر به خالق الاکبر

Ки марои зин ?илам набӯд хабар

که مرا زین اَلم نبود خبر

эй шуда дар намози баси маърӯф

ای شده در نماز بس معروف

Ба ибодат бар касони мавсуф

به عبادت برِ کسان موصوف

Ин чунин кун намоз ва шарҳ бидон

این‌چنین کن نماز و شرح بدان

Варна бархезу хираи риши млон

ورنه برخیز و خیره ریش ملان

Чун ту бо сидқ дар намози ое

چون تو با صدق در نماز آیی

Бо ҳамаи коми хеши бози ое

با همه کام خویش باز آیی

Вари ту бе сидқи сад салом кунӣ

ور تو بی‌صدق صد سلام کنی

Нестии пухтаи кор хом кунӣ

نیستی پخته کار خام کنی

Як саломати ду сад саломи арзад

یک سلامت دو صَد سلام ارزد

Саҷдаи сидқи сад қиёми арзад

سجدهٔ صدق صد قیام ارزد

Кони намозӣ ки одатӣ бошад

کان نمازی که عادتی باشد

Хок бошад ки боди брпошд

خاک باشد که باد برپاشد

Андарин раҳи намози рӯҳонӣ

اندرین ره نماز روحانی

Он ба ояд ки хушки ҷанбоне

آن به آید که خشک جنبانی

Ҷони гудозади намози бори худоӣ

جان گدازد نماز بار خدای

Хушки ҷунбон буд ҳамеша гадоӣ

خشک جنبان بود همیشه گدای

Буд аз рӯй ҷаҳлу ноаҳлӣ

بود از روی جهل و نااهلی

Чун биҷӯед тариқи бўҷҳлӣ

چون بجوید طریق بوجهلی

?герат бояд ки мард бошӣ мард

گرت باید که مرد باشی مرد

Хушк бигзору гирди дарёи гирд

خشک بگذار و گردِ دریا گرد

?герат набӯд зи баҳр дар хўшоб

گرت نبوَد ز بحر دُرّ خوشاب

Ҳам ту доне ки дар наМонӣ аз об

هم تو دانی که در نمانی از آب

Чанг дар роҳи ҳақи зан эй сарҳанг

چنگ در راه حق زن ای سرهنگ

?герат набӯд мурод набӯд нанг

گرت نبود مراد نبود ننگ

Мард каз об ва хок дорад ор

مرد کز آب و خاک دارد عار

Ба ҳаво бар нишинад оташи вор

به هوا بر نشیند آتش‌وار

Калла осмон манеҳ бар сар

کله آسمان منه بر سر

То биёбӣ зи Ҷабраили афсар

تا بیابی ز جبرئیل افسر

Тоҷ гардад турои кулоҳи малик

تاج گردد ترا کلاه مَلَک

Бошгўнаҳ шавад кулоҳи фалак

باشگونه شود کلاه فلک

То бадонеи ҳақ аз ҳавоу ҳавас

تا بدانی حق از هوا و هوس

Кини ҳама ҳеҷ нест зии туу бас

کین همه هیچ نیست زی تو و بس

Адамат чун вуҷӯд яксонаст

عدمت چون وجود یکسانست

Ҳарчӣ ту хостӣ ҳама онаст

هرچه تو خواستی همه آنست