Борагиро бисоз олату зин

بارگی را بساز آلت و زین

Аз паии боргоҳи алӣин

از پی بارگاه علّیّین

Бо дуо ёр кун инобати ҳақ

با دعا یار کن انابتِ حق

То қабулат кунад иҷобати ҳақ

تا قبولت کند اجابتِ حق

Гуҳи гуҳи оеи зи баҳри фарзи намоз

گه گه آیی ز بهر فرض نماز

Аз ҳақиқати ҷудои қарини муҷоз

از حقیقت جدا قرین مجاز

Бедуоу тазаррӯъу зорӣ

بی‌دعا و تضرّع و زاری

Як ду ракаати бғФлаҳи бгзорӣ

یک دو رکعت بغفله بگزاری

Занн чунон оядат ки ҳаст намоз

ظن چنان آیدت که هست نماز

Ба худоӣ ар диҳандат инчи ҷавоз

به خدای ار دهندت ایچ جواز

Бе ту бошад ба пок баргирад

بی‌تو باشد به پاک برگیرد

Каз ту олӯда гашт напазирад

کز تو آلوده گشت نپذیرد

Номае каз забон дард равад

نامه‌ای کز زبان درد روَد

Он расӯл аз ҷаҳон мард равад

آن رسول از جهان مرد روَد

Чун з назд ниёз бошад пайк

چون ز نزد نیاز باشد پیک

Аз ту ёрб буд взўи лаббайк

از تو یارب بُوَد وزو لبیک

На ҷавонӣ ки ҳарфаш олоед

نه جوانی که حرفش آلاید

Бали ҷавонӣ ки ҷон биёсоед

بل جوانی که جان بیاساید

Карда дар раҳи дуои мо барҷоӣ

کرده در ره دعای ما برجای

Сад ҳазорон ъўони савти сарой

صد هزاران عوان صوتْ سرای

Роҳ аз ин ва аз он чаҳ бояд ҷуст

راه از این و از آن چه باید جست

Дарди ту раҳнамои мақсади тест

درد تو رهنمای مقصد تست

Бо ръўнти шӯй ба назд худоӣ

با رعونت شوی به نزد خدای

Ҷомаи кибриёи кашон дар пой

جامهٔ کبریا کشان در پای

Ҳамчуи хоҷа ки дар хиром шавад

همچو خواجه که در خرام شود

Ба бар банда ва ғулом шавад

به برِ بنده و غلام شود

Бор миннат наҳй ҳаме бар вай

بار منّت نهی همی بر وی

Ки манам дӯстдори ъзи алӣ

که منم دوستدار عزّ علی

Дӯсти доне на бандаи мари худ ро

دوست دانی نه بنده مر خود را

Ин буд расми марди бихарад ро

این بود رسم مرد بخرد را

Ин чунин тоъат эй писари он ба

این چنین طاعت ای پسر آن به

Ки наёрӣ буриш бару маста

که نیاری برش بر و مسته

Бе ҳудои одамӣ кам аз дада аст

بی‌هُدی آدمی کم از دده است

Ҳарки ӯ бе ҳудоаст биҳдаҳ аст

هرکه او بی‌هُدیست بیهده است

Тавбаи зини тоъати ту эй нодон

توبه زین طاعت تو ای نادان

Хештанро дигар ту банда махон

خویشتن را دگر تو بنده مخوان

Гар туро дар замона будӣ Авн

گر ترا در زمانه بودی عون

Кам набӯдӣ ба феъл аз фиръавн

کم نبودی به فعل از فرعون

Ки вай аз ғояти парешоне

که وی از غایت پریشانی

Вази камоли ғуруру нодонӣ

وز کمال غرور و نادانی

Чун сари бандагӣ ва аҷз надошт

چون سرِ بندگی و عجز نداشت

Парда аз рӯй кори худ бардошт

پرده از روی کار خود برداشت

Гуфт ман бартар аз хдоёнм

گفت من برتر از خدایانم

Дар ҷаҳон аз баланди роёнм

در جهان از بلند رایانم

Ҳамаро ин ғурур ва нихват ҳаст

همه را این غرور و نخوت هست

Лафзи фиръавни баҳр ҷабалат ҳаст

لفظ فرعون بهر جبلت هست

Лекин аз бим сар наёрад гуфт

لیکن از بیم سر نیارد گفت

Дорад он рози хештани бнҳФт

دارد آن راز خویشتن بنهفت