Дар даҳон ҳар забон ки гуё шуд

در دهان هر زبان که گویا شد

Аз саноят чу машк бўё шуд

از ثنایت چو مُشک بویا شد

Дилу ҷонро ба баъду қурбати ту

دل و جان را به بُعد و قربت تو

Ҳаст дар амр ва дар машйати ту

هست در امر و در مشیّت تو

Давлати сармадӣу наҳси радӣ

دولت سرمدی و نحس ردی

Малик беҳлку иззати абадӣ

ملک بی‌هلک و عزّت ابدی

Бандагонат ба рӯзу шаби пӯён

بندگانت به روز و شب پویان

Ҳама аз ту туро шудаи ҷӯён

همه از تو ترا شده جویان

Давлату малику ъз ҳар ду ҷаҳон

دولت و ملک و عزّ هر دو جهان

Пеши оқил ба ошкору ниҳон

پیش عاقل به آشکار و نهان

Ҳаст маълум беҳавоу ҳавас

هست معلوم بی هوا و هوس

Кони ҳама ҳеҷ нест бе туу бас

کان همه هیچ نیست بی تو و بس

Дар санои ту ҳар ки грбзтр

در ثنای تو هر که گُربزتر

Гарчи қодртрсти оҷизтар

گرچه قادرترست عاجزتر

Дайн талаб кун ?герат ғам баданаст

دین طلب کن گرت غم بدنست

Зонка кобӣни дайн талоқ танаст

زانکه کابین دین طلاق تنست

Пайки ақлаш мумайиз роҳаст

پیک عقلش ممیّز راهست

Ки фасодаши салоҳро ҷоҳаст

که فسادش صلاح را جاهست

Нест дар амри ту ба кун Фикўн

نیست در امر تو به کن فیکون

Зуҳраи касро ки ин чаҳ ё он чун

زَهره‌ کس‌را که این چه یا آن چون

Бандаро дар раҳи маошу маъод

بنده را در ره معاش و معاد

Нест каси Носир аз салоҳу фасод

نیست کس ناصر از صلاح و فساد

Рӯзии охири зи халқи сайри шӯй

روزی آخر ز خلق سیر شوی

Лек даврӣ ҳанузу дайри шӯй

لیک دوری هنوز و دیر شوی

Онгаҳ огаҳи шӯии зи нархи пиёз

آنگه آگه شوی ز نرخ پیاز

Ки наёбӣ ба роҳи рости ҷавоз

که نیابی به راه راست جواز

Марди имон ҳамеша дар кор аст

مرد ایمان همیشه در کار است

Зонка имони намоз бемор аст

زانکه ایمان نماز بیمار است

То надории сари срондозӣ

تا نداری سرِ سراندازی

Ту чаҳ доне ки чист ҷонбозӣ

تو چه دانی که چیست جانبازی

Чун срондози васф ҷӯад шудӣ

چون سرانداز وصف جود شدی

Бар дар рӯм дар суҷуд шудӣ

بر درِ روم در سجود شدی

Каъбаи дили зи ҳақ шудаи манзур

کعبهٔ دل ز حق شده منظور

Ҳиммати саг бар устихони мқсўр

همّت سگ بر استخوان مقصور

Пеши шаръаши зи шеър ҷустан ба

پیش شرعش ز شعر جستن به

Байтро ҳамчуи бут шикастан ба

بیت را همچو بت شکستن به

Шаръ аз ашъори сахти бегонаи сет

شرع از اشعار سخت بیگانه‌ست

Гарчи бо ӯ кунун ҳам аз хонаи сет

گرچه با او کنون هم از خانه‌ست

Ҳарчӣ моро мубоҳ , мҳзўрст

هرچه ما را مباح، محظورست

Брксии кӯи азин ва он давраст

برکسی کو ازین و آن دورست

Фарқи ҳзру абоҳт ӯ донад

فرق حَظر و اباحت او داند

Кончаҳи роҳати ҷароҳат ӯ донад

کانچه راحت جراحت او داند

Дилу ҳиммати мада ба суҳбати халқ

دل و همّت مده به صحبت خلق

Бабр аз халқ то набарди ҳалқ

ببر از خلق تا نبرد حلق

Некуӣ бо адуат аз хирадаст

نیکویی با عدوت از خردست

Ки хиради номи ту зи нек ва бад аст

که خرد نام تو ز نیک و بد است