эй равони ҳамаи танумандон

ای روان همه تنومندان

Орзӯи бахши орзӯмандон

آرزو بخش آرزومندان

Ту кунӣ феъли ман накӯ дар ман

تو کنی فعل من نکو در من

Меҳрбонтар зи ман туе бар ман

مهربان‌تر ز من تویی بر من

Раҳмататро карона пайдо нест

رحمتت را کرانه پیدا نیست

Неъмататро миёна пайдо нест

نعمتت را میانه پیدا نیست

Ончии бидиҳӣ ба бандаи динии даҳ

آنچه بدهی به بنده دینی ده

Бо ризои худаш қаринии даҳ

با رضای خودش قرینی ده

Дилам аз ёди қудси дайн хуш кун

دلم از یاد قدس دین خوش کن

Нисбати боду хокам оташ кун

نسبت باد و خاکم آتش کن

Аз ту бахшӯданасту бахшӣдан

از تو بخشودنست و بخشیدن

Ваз ман афтоданасту шхшидн

وز من افتادنست و شخشیدن

Ман ним ҳӯшёри мастами гир

من نیم هوشیار مستم گیر

Ман блхшидаҳам ту дастами гир

من بلخشیده‌ام تو دستم گیر

Аз ту донам яқин ки мастурам

از تو دانم یقین که مستورم

Парда пӯшят карда мағрурам

پرده‌پوشیت کرده مغرورم

Ронда собиқат надонам чист

راندهٔ سابقت ندانم چیست

Хонда хотамат надонам кист

خواندهٔ خاتمت ندانم کیست

Оҷизами ман зи хашму хўшнўдит

عاجزم من ز خشم و خوشنودیت

Накунад низ лобаам судят

نکند نیز لابه‌ام سودیت

Дили гумроҳи гашти инобати ҷӯй

دل گمراه گشت انابت جوی

Мардум дида шуд ҷанобати шӯй

مردم دیده شد جنابت شوی

Дили гумроҳро раҳе бинмоӣ

دل گمراه را رهی بنمای

Мардуми дидаро дарӣ бигушоӣ

مردم دیده را دری بگشای

Ки ннозди зи корсозии ту

که ننازد ز کارسازی تو

Ки битарсад з бе ниёзии ту

که بترسد ز بی‌نیازی تو

эй ба раҳмати шубони ин рамаи ту

ای به رحمت شبان این رمه تو

Чаҳ ҳадисаст эй ту эй ҳамаи ту

چه حدیثست ای تو ای همه تو

эй яке хизмати сетонаи т ро

ای یکی خدمت ستانه‌ت را

Гургу Юсуфи нигорхонаи т ро

گرگ و یوسف نگارخانه‌ت را

Ту бибахшоӣ бар гулу дили мо

تو ببخشای بر گِل و دل ما

Ки бакоҳад ғами дил аз гули мо

که بکاهد غم دل از گِل ما

Ту навозам ки дигарон зафтанд

تو نوازم که دیگران زُفتند

Тупазирам ки дигарон гуфтанд

تو پذیرم که دیگران گفتند

Чаҳ кунам бо ҷуз аз ту ҳам нафасӣ

چه کنم با جز از تو هم نفسی

Мурдаи эшон марои ту ёри басӣ

مرده ایشان مرا تو یار بسی

Чаҳ кунам заҳмати туе ва дуе

چه کنم زحمت تویی و دویی

Чун яқин шуд ки ман манам ту туе

چون یقین شد که من منم تو تویی

Чаҳ кунам бо ту туфу дӯди ҳама

چه کنم با تو تفّ و دود همه

Чун ту ҳастӣ бод буд ҳама

چون تو هستی باد بود همه

Боди нъмои тест буд ҷаҳон

باد نعمای تست بود جهان

эй зиёни ту ба ки суди ҷаҳон

ای زیان تو به که سود جهان

Ман надонам ки он чаҳ кас бошад

من ندانم که آن چه کس باشد

Каз ту ӯро бихира бас бошад

کز تو او را بخیره بس باشد

Кас буд зинда бе анояти ту

کس بود زنده بی‌عنایت تو

ё тавон зист бе риояти ту

یا توان زیست بی‌رعایت تو

Онкӣ бо тест сўзкӣ дорад

آنکه با تست سوزکی دارد

Вонкаҳ бетест рўзкӣ дорад

وآنکه بی‌تست روزکی دارد

Ончӣ гуфтӣ махӯр бихӯрадам ман

آنچه گفتی مخور بخوردم من

Вончаҳ гуфтӣ макун бкрдми ман

وآنچه گفتی مکن بکردم من

Бо ту бошам дурусти шаш донгам

با تو باشم درست شش دانگم

Бе ту бошам зи Асияи бонгам

بی‌تو باشم ز آسیا بانگم

Аз ғами марг дар зҳирми ман

از غمِ مرگ در زحیرم من

Ҷон ман бош то намирам ман

جان من باش تا نمیرم من

Чаҳ фиристӣ ҳадису теғ ба ман

چه فرستی حدیث و تیغ به من

Ман кӣм аз ту эй дареғ ба ман

من کیم از تو ای دریغ به من

Бо қабули ту эй зи иллати пок

با قبول تو ای ز علّت پاک

Чбўди хубу зишти муштии хок

چبود خوب و زشت مشتی خاک

Хокро худ маҳал он бошад

خاک را خود محل آن باشد

Каз санои тўош забон бошад

کز ثنای تواش زبان باشد

Ъзи ту зли хокро бардошт

عزّ تو ذلّ خاک را برداشت

Хокро то ба арши србФрошт

خاک را تا به عرش سربفراشت

Гар надодии каломи дастурӣ

گر ندادی کلام دستوری

Ки барад науммат аз сари даврӣ

که برد نامت از سرِ دوری

Халқро ҳеҷ Зуҳраи он будӣ

خلق را هیچ زهره آن بودی

Ки туро бар муҷози бстўдӣ

که ترا بر مجاز بستودی

Чаҳ кушояди зи ақлу мастии мо

چه گشاید ز عقل و مستی ما

Ки маи моу ма буд ва ҳастӣ мо

که مه ما و مه بود و هستی ما

Ба худӣ мон кун аз бадӣҳо пок

به خودی‌مان کن از بدیها پاک

Чаҳ буд пеши поки муштии хок

چه بود پیش پاک مُشتی خاک

Беш ҳикмати худ ар хирад бошам

بیش حکمت خود ار خرد باشم

Ман ки бошам ки нек ва бад бошам

من که باشم که نیک و بد باشم

Бади мо нек шуд чу пзрФтӣ

بد ما نیک شد چو پذرفتی

Бад шавад неки мо чу нагирифтӣ

بد شود نیک ما چو نگرفتی

Бадв наякум ҳамаи туе ёрб

بدو نیکم همه تویی یارب

Вази ту худ бад наёяд инат аҷаб

وز تو خود بد نیاید اینت عجب

Он касе бад кунад ки бадкораст

آن کسی بد کند که بدکارست

Аз ту некӣ ҳама сазовораст

از تو نیکی همه سزاوارست

Неки хоҳӣ ба бандагон яксар

نیک خواهی به بندگان یکسر

Бандагонро худ аз ту нест хабар

بندگان را خود از تو نیست خبر

Андарин пардаи ҳавоу ҳавас

اندرین پردهٔ هوا و هوس

Ҷаҳли мо узрхоҳи илми ту бас

جهل ما عذرخواه علم تو بس

Гар сегӣ кардаем андари кор

گر سگی کرده‌ایم اندر کار

На ту ширии гирифта Эй бигзор

نه تو شیری گرفته‌ای بگذار

Бар дар фазлу ҳазрати ҷавдат

بر درِ فضل و حضرت جودت

Баҳри анҷози лутфи мавъӯдат

بهر انجاز لطف موعودت

Ончии нисбат ба тест тавфираст

آنچه نسبت به تست توفیرست

Вончаҳ аз феъли мост тақсир аст

وآنچه از فعل ماست تقصیر است