Бозро чун зи беша сайд кунанд

باز را چون ز بیشه صید کنند

Гардану ҳардуи пош қайд кунанд

گردن و هردو پاش قید کنند

Ҳар ду чашмаши сабк фурӯ дузанд

هر دو چشمش سبک فرو دوزند

Сайд кардан варо биомузанд

صید کردن ورا بیاموزند

Хуи зи ағёру ода боз кунад

خو ز اغیار و عاده باز کند

Чашм аз он дигарон фароз кунад

چشم از آن دیگران فراز کند

Андакии туъмаро шавад розӣ

اندکی طعمه را شود راضی

Ёди норади зи туъмаи мозӣ

یاد نارد ز طعمهٔ ماضی

Бози дораши зи худ пиёда кунад

باز دارش ز خود پیاده کند

Гӯшаи чашм ӯ кушода кунад

گوشهٔ چشم او گشاده کند

То ҳамаи боздорро бинад

تا همه بازدار را بیند

Халқ бар боздор нагузинад

خلق بر بازدار نگزیند

Зу сетанд ҳамаи таому шароб

زو ستاند همه طعام و شراب

Наравад соъатӣ бе ӯ дар хоб

نرود ساعتی بی‌او در خواب

Баъди он бргшоидши як чашм

بعد آن برگشایدش یک چشم

Дар ризо бингарад дарав на ба хашм

در رضا بنگرد درو نه به خشم

Аз сари расм ва ода бархезад

از سرِِ رسم و عاده برخیزد

Бо дигар кас ба табъи номизд

با دگر کس به طبع نامیزد

Базму дасти мулӯкро шояд

بزم و دستِ ملوک را شاید

Сидгаҳро бадв биорояд

صیدگه را بدو بیاراید

Чун риёзат наёфт ваҳшӣ монад

چون ریاضت نیافت وحشی ماند

Ҳарки дидаш зи пеш хеш баранд

هرکه دیدش ز پیش خویش براند

Бериёзат наёфт каси мақсӯд

بی‌ریاضت نیافت کس مقصود

То насӯзӣ туро чаҳ бед ва чаҳ авд

تا نسوزی ترا چه بید و چه عود

Фаррухи онкўи ҳамаи таому шароб

فرخ آنکو همه طعام و شراب

Аз мусаббиби ситад на аз асбоб

از مسبّب ستد نه از اسباب

Рӯи риёзати каш арат бояд боз

رو ریاضت‌کش ارت باید باز

Варна роҳи ҷҳимро май соз

ورنه راه جحیم را می‌ساز

Дигарон ғофиланд ту ҳаши дор

دیگران غافلند تو هُش‌دار

Вондрини раҳи забонати хомаши дор

واندرین ره زبانت خامش‌دار