Он шунидӣ ки то халил чаҳ гуфт

آن شنیدی که تا خلیل چه گفت

Вақти оташ ба Ҷабраил наҳуфт

وقت آتش به جبرئیل نهفت

Кард беруни сар аз даричаи ҷон

کرد بیرون سر از دریچهٔ جان

К-эии бародари ту даври шӯи зи миён

کای برادر تو دور شو ز میان

Гуфт бо Ҷабраили андари сар

گفت با جبرئیل اندر سرّ

Раби исри кунон дар амри ъуср

ربّ یسّر کنان در امر عسر

Гашта аз манҷаниқи ҳукми раҳо

گشته از منجنیق حکم رها

Гирди гардон чу гӯии гирди ҳаво

گرد گردان چو گوی گردِ هوا

Гуфт пас ман далели роҳи туам

گفت پس من دلیل راهِ توام

Ҷабраилам ки никхўоаҳи туам

جبرئیلم که نیکخواه توام

Дар чунон ҳол бо наҳифи халил

در چنان حال با نهیب خلیل

Аз сари эътимоду ҳифзи вакил

از سرِ اعتماد و حفظ وکیل

Гуфт ҳарчанд поем эй дилбанд

گفت هرچند پایم ای دلبند

Ҳаст бар гардан заъиф бабанд

هست بر گردن ضعیف به بند

Давр кун як замони зи хештанам

دور کن یک زمان ز خویشتنم

То бар ӯ бе ту як нафас бизанам

تا بر او بی تو یک نفس بزنم

Исмат ӯ далели ман на бас аст

عصمتِ او دلیل من نه بس است

Илм ӯ Ҷабраили ман на бас аст

علم او جبرئیل من نه بس است

Бе ту бар даргааши ту ҳозири шӯ

بی تو بر درگهش تو حاضر شو

Чашм бар дуз ва пас ту нозири шӯ

چشم بردوز و پس تو ناظر شو

Иксўи андари ҳаззи худ зи миён

یکسو اندر حظّ خود ز میان

То биёбӣ ту лиззати имон

تا بیابی تو لذّت ایمان

Чун ба ишқ аз чанорати оташи ҷуст

چون به عشق از چنارت آتش جست

Оташ аз оташӣ бидорад даст

آتش از آتشی بدارد دست

Чун халили он хештани бгзошт

چون خلیل آنِ خویشتن بگذاشت

Оташ аз феъли хеши дасти бдошт

آتش از فعل خویش دست بداشت

Гарчи намруд оташӣ афрӯхт

گرچه نمرود آتشی افروخت

Оташаш чун алаф наёфт насӯхт

آتشش چون علف نیافت نسوخت

Чун Аннанро ба дасти ҳукми супурд

چون عنان را به دست حکم سپرد

Оташи сӣ ва ҳашт рӯза бамурд

آتش سی و هشت روزه بمرد

Бар дамид аз миёни оташу дӯд

بردمید از میان آتش و دود

Чун садои Нидоӣ ҳақ башнавад

چون صدای ندای حق بشنود

Ъбҳри аҳду сӯсани таҳқиқ

عبهرِ عهد و سوسنِ تحقیق

Сунбули суннату гули тавфиқ

سنبل سنت و گل توفیق

Ореи оре чу дӯст он бошад

آری آری چو دوست آن باشد

Нори намруд бӯстон бошад

نار نمرود بوستان باشد