эй зи дарё ба каф каф оварда

ای ز دریا به کف کف آورده

Вази малики сӯрат саф оварда

وز مَلک صورت صف آورده

Мағз ва дар зон ба дасти новирдӣ

مغز و در زان به دست ناوردی

Ки ба гирди садафи ҳамеи гардӣ

که به گردِ صدف همی گردی

Зини садафҳои тира даст бидор

زین صدفهای تیره دست بدار

Дар софии зи қаъри баҳр дар ор

دُرِّ صافی ز قعر بحر در آر

Гавҳар бесадаф дарун диласт

گوهر بی‌صدف درون دلست

Садаф бегуҳар дарун гуласт

صدف بی‌گهر درون گِلست

Қимат дар на аз садаф бошад

قیمت دُرّ نه از صدف باشد

Тирро қимат аз ҳадаф бошад

تیر را قیمت از هدف باشد

Онкӣ донад ба дидаи Фҳр аз қаър

آنکه داند به دیده فهر از قعر

Бишносад з дар дарёи бър

بشناسد ز درِّ دریا بعر

Вонкаҳ бар шату штр ин дарёст

وآنکه بر شط و شطر این دریاست

На сазовор лؤлؤ лолост

نه سزاوار لؤلؤ لالاست

Сатри қуръон чу штр имонаст

سطر قرآن چو شطر ایمانست

Ки азуи роҳати дил ва ҷонаст

که ازو راحت دل و جانست

Сифати лутфу иззати қуръон

صفت لطف و عزّت قرآن

Ҳаст баҳри муҳӣти олами ҷон

هست بحر محیط عالم جان

Қаър ӯ пари з дару пари гавҳар

قعر او پر ز درّ و پُر گوهر

Соҳилаши пари зи авду пари анбар

ساحلش پُر ز عود و پُر عنبر

Зуаст аз баҳри ботину зоҳир

زوست از بهرِ باطن و ظاهر

Муншаъиби илми аввалу охир

منشعب علم اوّل و آخر

Поки шӯ то маъонии макнун

پاک شو تا معانی مکنون

Ояд аз панҷараи ҳуруфи бурун

آید از پنجرهٔ حروف برون

То бурун ноед аз ҳдси инсон

تا برون ناید از حدث انسان

Кӣ бурун ояд аз ҳуруфи қуръон

کی برون آید از حروف قرآن

То ту бошӣ зи нафаси худ маҳҷӯб

تا تو باشی ز نفس خود محجوب

Бо ту въқли ту чаҳ зишт ва чаҳ хуб

با تو وعقل تو چه زشت و چه خوب

Накунад хираи даврӣу дерӣ

نکند خیره دوری و دیری

Об дар хоби ташнаро сирӣ

آب در خواب تشنه را سیری

Нашавад дили зи ҳарфи қуръон ба

نشود دل ز حرف قرآن به

Нашавад буз ба пчпчии фарбеҳ

نشود بز به پچپچی فربه

Ту ки дар банди калаку анқосӣ

تو که در بند کلک و اَنقاسی

Чеҳраро аз ниқоб чаҳ шиносӣ

چهره را از نقاب چه شناسی

Набӯд хосса дар ҷаҳони сухан

نبود خاصه در جهان سخن

Рангу буии сухан чу ҷони сухан

رنگ و بوی سخن چو جان سخن

Гар ҳамеи ганҷи дилат бояду ҷон

گر همی گنج دلت باید و جان

Шӯ ба дарёии Фсрўои алқуръон

شو به دریای فسّروا القرآن

То дару гавҳари яқини ёбӣ

تا دُر و گوهرِ یقین یابی

То дарави кимиёии дайни ёбӣ

تا درو کیمیای دین یابی

Чун қадам дар наҳй дар он иқлӣм

چون قدم در نهی در آن اقلیم

Кунадат абҷади вафои таълим

کندت ابجدِ وفا تعلیم

Чун бихонӣ ӯ абҷади дайн ро

چون بخوانی او ابجدِ دین را

Абу ҷади дони ту шамсу парвин ро

اب و جد دان تو شمس و پروین را

Сирати содиқон чунин бошад

سیرتِ صادقان چنین باشد

Абҷади ошиқон ҳамин бошад

ابجدِ عاشقان همین باشد

Парда рӯй рӯз торик аст

پردهٔ روی روز تاریک است

Назми ин нуктаи сахт борӣк аст

نظم این نکته سخت باریک است

То биёбӣ ту дарҷ дар ятем

تا بیابی تو دُرج دُرّ یتیم

То бадонеи ту зари ноби зи сим

تا بدانی تو زرِّ ناب ز سیم

Дар ҷаҳон чист сари раббонӣ

در جهان چیست سرِّ ربّانی

Дар миён чист рамзи рӯҳонӣ

در میان چیست رمز روحانی

То намояд ба ту чу меҳр ва чу моҳ

تا نماید به تو چو مهر و چو ماه

Рӯй хуби худ аз ниқоби сиёҳ

روی خوب خود از نقاب سیاه

Чун арӯсӣ ки аз ниқоби тнк

چون عروسی که از نقاب تُنُک

Ба дар ояд латифи рӯҳу сабк

به در آید لطیف روح و سبک