Дили Аҳмади зи кун буд нқт

دل احمد ز کون بود نقط

Одаму ҷумлаи анбиёи бархат

آدم و جمله انبیا برخط

Анбиёи хат доӣраҳ буданд

انبیا خطِ دائره بودند

Ҳама бар хат ҷамол бинмуданд

همه بر خط جمال بنمودند

Ваон саҳобӣ ки чун ситора баданд

وان صحابی که چون ستاره بدند

Ҳамаи паргори гирд дора баданд

همه پرگار گرد داره بدند

Ончӣ гуфт Аҳмади он расӯл гузин

آنچه گفت احمد آن رسول گزین

Аввали алхлқу охролбъси ин

اول الخلق و آخرالبعث این

Зонка аввали нқти бад ва пас хат

زانکه اول نقط بُد و پس خط

Хати дувуми халқ буд баъди нқт

خط دوم خلق بود بعد نقط

Ҷони бўбкри хати аўст буд

جان بوبکر خط اوسط بود

На зи хати бади атиқ дар хат буд

نه ز خط بُد عتیق در خط بود

Ҳодии роҳ раҳ намӯд ӯ ро

هادی راه ره نمود او را

Ҳеҷ ҷамъиятӣ набӯд ӯ ро

هیچ جمعیّتی نبود او را

Гарчи асҳоби Каҳф аз паии роҳ

گرچه اصحاب کهف از پی راه

Ҷумлаи гаштанд аз он халали огоҳ

جمله گشتند از آن خلل آگاه

Зарқу талбису макри дқёнўс

زرق و تلبیس و مکر دقیانوس

Гашти маълумашон ки ҳаст фусӯс

گشت معلومشان که هست فسوس

Онкӣ аз гурбае румон бошад

آنکه از گربه‌ای رمان باشد

Кӣ худои ҳама ҷаҳон бошад

کی خدای همه جهان باشد

ё се ё панҷ ё ки ҳафт баданд

یا سه یا پنج یا که هفت بدند

Буд ҷамъиятӣ чу ҷамъ шуданд

بود جمعیّتی چو جمع شدند

Баъд аз он саг мтобът бинмуд

بعد از آن سگ متابعت بنمود

То аз он як қадами варои бади суд

تا از آن یک قدم ورا بُد سود

Гоҳи бўбкр худ набад ҷамъӣ

گاه بوبکر خود نبد جمعی

Аз ҳидояти бёФт ӯ шамъӣ

از هدایت بیافت او شمعی

Лафзи Сайид чу дар замон бишунид

لفظ سیّد چو در زمان بشنید

Дар шаби доҷи роҳ рост бидид

در شب داج راه راست بدید

Ба яке лафз вай бидод иқрор

به یکی لفظ وی بداد اقرار

Гашт аз асном ва аз всни безор

گشت از اصنام و از وثن بیزار

Лоҷарам дар миёни доира буд

لاجرم در میان دایره بود

Бе зиёни мари варои баромади суд

بی‌زیان مر ورا برآمد سود

Анбиёи бади хату расӯли нқт

انبیا بُد خط و رسول نقط

Ҷони бўбкр дар миёнаи хат

جان بوبکر در میانهٔ خط

Садҳазорони тараҳҳуму ризвон

صدهزاران ترحّم و رضوان

Аз сенае ба ҷом ӯ бирасон

از سنایی به جام او برسان