Чун задӣ кӯси шаръи рӯҳи амин

چون زدی کوس شرع روح امین

Чашм бар гӯш ӯ наҳодӣ дайн

چشم بر گوش او نهادی دین

Ба набӣ ӯ зи ҷони шоиста

به نبی او ز جان شایسته

Дар даҳон дил намӯд чун писта

در دهان دل نمود چون پسته

Қад ӯ дар ризои яздоне

قد او در رضای یزدانی

Ҷусти пероҳани мусулмонӣ

جست پیراهن مسلمانی

Бӯда чандон каромату фазлаш

بوده چندان کرامت و فضلش

Ки лўолФзли хондаи зўолФзлш

که لوالفضل خوانده ذوالفضلش

Дода қарз аз ниҳодаи дилу дайн

داده قرض از نهادهٔ دل و دین

Ҳаст ман зоолзии гувоҳи барӣн

هست من ذاالذی گواه براین

Ҳукми ман зоолзӣ шунида ба гӯш

حکم من ذاالذی شنیده به گوش

Зада дар пеши ҳукми хонаи фуруш

زده در پیش حکم خانه فروش

Дар яке дафъаи гоҳи эсораш

در یکی دفعه گاه ایثارش

Дода ваии чли ҳазор динораш

داده وی چل هزار دینارش

Дода асбобу малику саҳлу салим

داده اسباب و ملک و سهل و سلیم

Карда баҳри худ ихтиёри гилӣм

کرده بهر خود اختیار گلیم

Аз даричаи мушаббаки имон

از دریچهٔ مشبّک ایمان

Дар тамошои равзаи ризвон

در تماشای روضهٔ رضوان

Сидқ ӯ Нақшбанди зебу фарш

صدق او نقشبند زیب و فرش

Дард ӯ ҳрҳми дилу ҷигараш

درد او هرهم دل و جگرش

Гашта пашминаи пӯши рӯҳи амин

گشته پشمینه پوش روح امین

Аз паии ҳалқ ӯ ба ҳалқаи дайн

از پی حلق او به حلقهٔ دین

Таҳтаи шастаи зи баҳри шаръи расӯл

تخته شسته ز بهر شرع رسول

Аз алиф бо ва тоӣ ақли фузул

از الف با و تای عقل فضول

ҚФсӣ бӯда синаи садиқ

قفصی بوده سینهٔ صدّیق

Андалебии дарав ба номи атиқ

عندلیبی درو به نام عتیق

Дили худ чун ба шаръ ӯ барбаст

دل خود چون به شرع او بربست

Ба нахустин дами он қФс бишикаст

به نخستین دم آن قفص بشکست

Гашти ҳосили ҳрончаҳ ӯ мсؤўл

گشت حاصل هرآنچه او مسؤول

Номи кул бар дилаши ниҳоди расӯл

نام کُل بر دلش نهاد رسول

Андалеби дилаш чу болои ҷуст

عندلیب دلش چو بالا جَست

Дар даризоии шаръи паҳнои гашт

در درازای شرع پهنا گشت

Аршу шаръи Маҳмадӣ бар ӯ

عرش و شرع محمدی برِ او

Ҳам дар он синаи мунаввар ӯ

هم در آن سینهٔ منوّر او

Тӯлу арзаш чу шаръ маълумаст

طول و عرضش چو شرع معلومست

Зонка мқлўби мум ҳам мумаст

زانکه مقلوب موم هم مومست

Чун камолу ҷамол ӯ бишнохт

چون کمال و جمال او بشناخت

Ҳамаи хеш дар раҳаши дрбохт

همهٔ خویش در رهش درباخت

Дояи дайни блоиҷўзу иҷўз

دایهٔ دین بلایجوز و یجوز

Сайр шераш накарда буд ҳануз

سیر شیرش نکرده بود هنوز

Ки ҳаме кард баҳри дмсозӣ

که همی کرد بهر دمسازی

Ҷон ӯ бо сафоаши дили бозӣ

جان او با صفاش دل بازی

Дайн чу шамъӣу Мустафои ҷонаш

دین چو شمعی و مصطفی جانش

Ҷони бўбкр буд парвона аш

جان بوبکر بود پروانه‌اش

Барда дар дайни ҳақи хабар бар аз ӯ

برده در دین حق خبر بر از او

Ёфта рӯзи кини зафари фар аз ӯ

یافته روز کین ظفر فر از او

Карда маншурро ба хати бадеъ

کرده منشور را به خط بدیع

Ҳақи листхлФнҳми тўқиъ

حق لیستخلفنهم توقیع

Ба хилофат чу даст берун кард

به خلافت چو دست بیرون کرد

Рӯдаи аҳли радаро хӯн кард

رودهٔ اهل ردّه را خون کرد

Хиради хешро з рӯй ниёз

خرد خویش را ز روی نیاز

Қибла роз карду ҷои намоз

قبلهٔ راز کرد و جای نماز

Он якеу ҳама чу ҷавҳари ақл

آن یکی و همه چو جوهر عقل

Он худованду банда чун сари ақл

آن خداوند و بنده چون سرِِ عقل

Сол ва ма бӯда дар мроФқтш

سال و مه بوده در مرافقتش

Ҷон фидо карда дар мувофиқаташ

جان فدا کرده در موافقتش

Ҷади бўбкр буд дайнро ҷоҳ

جد بوبکر بود دین را جاه

Дайни з бўбкр ёфт тоҷу кулоҳ

دین ز بوبکر یافت تاج و کلاه

Сидқ ӯ мизбони имон буд

صدق او میزبان ایمان بود

Мустафо ҳарчӣ хост ӯ он буд

مصطفی هرچه خواست او آن بود

Сӯхти шохи аъодти одат

سوخت شاخ اعادت عادت

Кунад бехи иродати радат

کند بیخ ارادت ردّت

Малики афтодаро ба пой оварад

ملک افتاده را به پای آورد

Миллати рафтаи боз ҷой оварад

ملت رفته باز جای آورد

Чун ҷудо хост шуд зкўаҳу намоз

چون جدا خواست شد زکوة و نماز

Баҳам оварад ҳар давонро боз

بهم آورد هر دوان را باز

Тоза зу шуд зкўаҳу фарзи слўаҳ

تازه زو شد زکوة و فرض صلوة

Рукн ислом шуд масӯни з овот

رکن اسلام شد مصون ز افات

Барграфт ӯ ба қӯти имон

برگرفت او به قوّت ایمان

Ширку шакро зи кисвати имон

شرک و شک را ز کسوت ایمان

Олимии қасд кофарӣ карда

عالمی قصد کافری کرده

ӯ ба навбат паёмбарӣ карда

او به نوبت پیامبری کرده

Сӯрату сираташи ҳамаи ҷон буд

صورت و سیرتش همه جان بود

Зон зи чашми авоми пинҳон буд

زان ز چشم عوام پنهان بود

Дили оқил ба ном шуд на ба нон

دل عاقل به نام شد نه به نان

Чашми омӣ ба тан шуда на ба ҷон

چشم عامی به تن شده نه به جان

Чашми оқили дарун ҷон бинад

چشم عاقل درون جان بیند

Гавҳари лаъли чашм кон бинад

گوهر لعل چشم کان بیند

Даст ҳар нокасе бадв нарасад

دست هر ناکسی بدو نرسد

Пой ҳар сифлае дарав нарасад

پای هر سفله‌ای درو نرسد

Чашми имони ҷамол ӯ бинад

چشم ایمان جمال او بیند

Кӯр кӣ чеҳра накӯ бинад

کور کی چهرهٔ نکو بیند

эй надониста ҳдқи бўбкрӣ

ای ندانسته حدق بوبکری

Ту чаҳ дониши зи сидқи бўбкрӣ

تو چه دانش ز صدق بوبکری

Ҷони пари кибру ақли пари макрат

جان پر کبر و عقل پر مکرت

Кӣ намояди ҷамоли бўбкрт

کی نماید جمال بوبکرت

Ту бад-ӣни чашми мухтасари бениш

تو بدین چشم مختصر بینش

Чун туоне бдидни он дайнаш

چون توانی بدیدن آن دینش

Чашми бўбкри байни зи дайни хезад

چشم بوبکر بین ز دین خیزد

На зи макру ҳавоу кини хезад

نه ز مکر و هوا و کین خیزد

Ҳури садр қиёматаш хонд

حور صدر قیامتش خواند

Рофизии қиматаш куҷо донад

رافضی قیمتش کجا داند

Кард бўбкри кори бўбкрӣ

کرد بوبکر کار بوبکری

Ту на марди айёри бўбкрӣ

تو نه مرد عیار بوبکری

Душманашро аҷали давони орад

دشمنش را اجل دوان آرد

Ки ҳавои мари варо ҳўон дорад

که هوا مر ورا هوان دارد

То ҳавои ҳоўиаҳнигор ту шуд

تا هوا هاویه نگار تو شد

Мору мӯши амли шикор ту шуд

مار و موش امل شکار تو شد

Сари бурӣда чу бинад аз худ сайр

سر بریده چو بیند از خود سیر

Гуяд ӯ бо ҳазор шари анохир

گوید او با هزار شر اناخیر

Рофизиро маҳал он набӯд

رافضی را محلّ آن نبود

Вончаҳ ӯ занни барад чунон набӯд

وانچه او ظن برد چنان نبود

Ту на марди алӣу аббосӣ

تو نه مرد علی و عبّاسی

Маслиҳатро з ҷаҳл нашиносӣ

مصلحت را ز جهل نشناسی

Конкаҳи Иблиси вор тан бинад

کانکه ابلیس‌وار تن بیند

Ҳамаро ҳамчу хештан бинад

همه را همچو خویشتن بیند

ӯ чаҳ донад ки тобиш ҷон чист

او چه داند که تابش جان چیست

Чаҳ шиносад ки дард имон чист

چه شناسد که درد ایمان چیست

Онкии ҷони баҳр хонадон хоҳад

آنکه جان بهر خاندان خواهد

Кӣ алиро ба ҷон зиён хоҳад

کی علی را به جان زیان خواهد

Аз барои фузулу ҷоҳиле

از برای فضول و جاهلیی

Ноз хоҳад зи буғз чун алӣӣ

ناز خواهد ز بغض چون علیی

Онкӣ наситад зи ҳақи ҳалоли фалак

آنکه نستد ز حق حلال فلک

Кӣ ба худ раҳ диҳад ҳароми фадак

کی به خود ره دهد حرام فدک

Гар на ҷонаши азоФтӣ будӣ

گر نه جانش اضافتی بودی

Варна сидқаши хилофатӣ будӣ

ورنه صدقش خلافتی بودی

Мустафо кӣ бадви супурдии малик

مصطفی کی بدو سپردی ملک

ё зи ҳайдар чигуна барадии малик

یا ز حیدر چگونه بردی ملک

Онкии ҷонро з схр бастанд

آنکه جان را ز صخر بستاند

Кӣ зи бими аду фурӯ монад

کی ز بیم عدو فرو ماند

Алӣӣ кӯ кашад зи душмани пӯст

علیی کو کشد ز دشمن پوست

Бо чунин душманӣ набошад дӯст

با چنین دشمنی نباشد دوست

Ту бад-ӣни тараоту ҳазлу фузул

تو بدین ترّهات و هزل و فضول

Мари алиро ҳаме кунӣ маъзул

مر علی را همی کنی معزول

Гар мдоҳн буд раво набӯд

گر مداهن بود روا نبود

Ба хилофати таниш сазо набӯд

به خلافت تنش سزا نبود

Вар буд оҷизу хабир буд

ور بود عاجز و خبیر بود

Пас мунофиқ буд на мейр буд

پس منافق بود نه میر بود

Маслиҳат буд ончӣ кард алӣ

مصلحت بود آنچه کرد علی

Ту чаро солу моҳи пари ҷадалӣ

تو چرا سال و ماه پر جدلی

Макру кибру ҳаво бурун андоз

مکر و کبر و هوا برون انداز

То диҳад ҷонаши мари турои овоз

تا دهد جانش مر ترا آواز

Шуд чу шери худоӣ ҳрз навис

شد چو شیر خدای حرز نویس

Рахт бар гов бар наад Иблис

رخت بر گاو بر نهد ابلیس

То алиро чу ту вале Чехияанд

تا علی را چو تو ولی چکند

Дар ҳавоу ҳавас алӣ Чехияанд

در هوا و هوس علی چکند

Зини баду нек ба гузин кардан

زین بد و نیک به گزین کردن

Зишт бошад ҳадиси дайн кардан

زشت باشد حدیث دین کردن

Бргзшт ӯ зи мбтдои қадам

برگذشت او ز مبتدای قدم

Дар расед ӯ ба миннатҳои ҳамм

در رسید او به منتهای همم

Пеш ӯ рўФтнд то даргоҳ

پیش او روفتند تا درگاه

Ҳуру ғулмон ба ҷаъду гесуи роҳ

حور و غلمان به جعد و گیسو راه

Рофизиро бимонад дар гардан

رافضی را بماند در گردن

Ҷкҷку маргу ҷск ва ҷон кандан

جکجک و مرگ و جسک و جان کندن

Бар барроқӣ ки Мустафои пурвирд

بر براقی که مصطفی پرورد

Рофизии роизӣ чаҳ донад кард

رافضی رایضی چه داند کرد

Буд бўбкр бо алии ҳамроҳ

بود بوبکر با علی همراه

Ту забон фузул кун кӯтоҳ

تو زبان فضول کن کوتاه

Офарини худоӣ бе ҳамто

آفرین خدای بی‌همتا

Бар Абубакри боду шери худо

بر ابوبکر باد و شیر خدا

Сӯрати сидқаш аз даричаи фазл

صورت صدقش از دریچهٔ فضل

Дидаи форуқро ба илм ва ба адл

دیده فاروق را به علم و به عدل

Ҳар ду меҳтар барои дайн буданд

هر دو مهتر برای دین بودند

Дар сиёдати сазоӣ дайн буданд

در سیادت سزای دین بودند