Адл ӯ буд бо қазо ҳамбар

عدل او بود با قضا همبر

Ҳукм ӯ буд тези рӯ чу қадар

حکم او بود تیز رو چو قدر

Беша бар гӯр кард ҳамчуи ҳарам

بیشه بر گور کرد همچو حرم

Тала бар мурғ карда ҳамчуи Ирам

تله بر مرغ کرده همچو ارم

Карда аз амр ӯ ба дастурӣ

کرده از امر او به دستوری

Аз ҳамаи нописандҳо даврӣ

از همه ناپسندها دوری

Карда аз адл ӯ ба дили сӯзӣ

کرده از عدل او به دل سوزی

Гург бо ҷони мяши хуши пўзӣ

گرگ با جان میش خوش پوزی

Бар бузургон чу ҳукм дайн ронадӣ

بر بزرگان چو حکم دین راندی

Чарх бар ҳукмаш офарин хондӣ

چرخ بر حکمش آفرین خواندی

Зуҳра ӯ ба рӯзи растохез

زَهرهٔ او به روز رستاخیز

Бӯда чун Зуҳраи хуррамии ангез

بوده چون زُهره خرّمی انگیز

Бӯда дар зери нури пеш аз нашр

بوده در زیر نور پیش از نشر

Адл ӯ бобати тарозуии ҳашар

عدل او بابت ترازوی حشر

Карда кам беш шамсӣу қамарӣ

کرده کم بیش شمسی و قمری

Мутасовии хилофати умрӣ

متساوی خلافت عمری

Аҷаму шомро ба пос ва з дод

عجم و شام را به پاس و ز داد

Чун дилу даст хештан бикшод

چون دل و دست خویشتن بگشاد

Бӯда ҷонаши маъонии инсоф

بوده جانش معانی انصاف

Мояу пояаш набӯдаи газоф

مایه و پایه‌اش نبوده گزاف

Ҳбзои адл ӯу шавкат ӯ

حبذّا عدل او و شوکت او

Хурмои рӯзгори давлат ӯ

خرّما روزگار دولت او

Ба салобати кушодаи шому аҷам

به صلابت گشاده شام و عجم

Бастад аз рӯми ҳамли зару дирам

بستد از روم حمل زرّ و درم

Саъди вқосу Амри мъдӣ ро

سعد وقاص و عمرو معدی را

Он ду озода ва он ду ҳодӣ ро

آن دو آزاده و آن دو هادی را

Ба аҷам ҳар дуро фиристода

به عجم هر دو را فرستاده

Бадали зулм додҳо дода

بدل ظلم دادها داده

Дар Наҳованд чун қавӣ шуд ҳарб

در نهاوند چون قوی شد حرب

Куфру ислом дар шуда дар зарб

کفر و اسلام در شده در ضرب

ӯ ба фарт киёст аз сари дард

او به فرط کیاست از سرِ درد

Ончунон худъаро ба ҷой оварад

آنچنان خدعه را به جای آورد

Ҳиялат кофарон бидид аз давр

حیلت کافران بدید از دور

Аз фаросат бидон дили пари нур

از فراست بدان دل پر نور

Рӯзи одина бар сари минбар

روز آدینه بر سرِ منبر

Гуфт ё сорӣаи зи хасми ҳазар

گفت یا ساریه ز خصم حذر

Алҷбли алҷбл ки лашкари куфр

الجبل الجبل که لشکر کفر

Ҳила карда сети ҳила бар дар куфр

حیله کرده‌ست حیله بر درِ کفر

Саъди вқоси лафз ӯ бишунид

سعدِ وقّاص لفظ او بشنید

Ваон камӣнгоҳи куфр ҷумла бидид

وان کمینگاه کفر جمله بدید

Кӯҳ бшикофту саъду Амри овоз

کوه بشکافت و سعد و عمرو آواز

Бишуниданду фоши гашти он роз

بشنیدند و فاش گشت آن راز

Зон кмингоҳшон шуданд огоҳ

زان کمینگاهشان شدند آگاه

Бозгаштанд аз он мзиқи сипоҳ

بازگشتند از آن مضیق سپاه

Кофарон зон сабаб шикаста шуданд

کافران زان سبب شکسته شدند

Ҳам ба бади куштаи зор ва баста шуданд

هم به بد کشته زار و بسته شدند

Мухтасар кардам ин маноқиб ро

مختصر کردم این مناقب را

Баҳри он рӯйу рои соқиб ро

بهر آن روی و رای ثاقب را

Ба ду ҳарф аз барои як эҷоз

به دو حرف از برای یک ایجاز

Се сухан гӯям аз забони ниёз

سه سخن گویم از زبان نیاز

Ба умри гашти умри малики дароз

به عمر گشت عمر ملک دراز

Ба умр шуд дар шариъати боз

به عمر شد درِ شریعت باز

Аз умр ёфт дайни баҳоу шараф

از عمر یافت دین بها و شرف

Инат дайнро шудаи гузидаи халаф

اینت دین را شده گزیده خلف

Пеши дайн буд чун сипари умр

پیش دین بود چون سپر عمّر

Буд дар шаръи роҳбари умр

بود در شرع راهبر عمّر

Рӯзи маҳшари ду чашм ӯ равшан

روز محشر دو چشم او روشن

Ба худоу расӯлу адлу сунан

به خدا و رسول و عدل و سنن

Сад тараҳҳуми змо дар ин соъат

صد ترحّم زما در این ساعت

Бар рӯонаши расони пар аз тоъат

بر روانش رسان پر از طاعت

Маликро дар амон ва дар имон

ملک را در امان و در ایمان

Бӯда фарзанди адл ӯ Усмон

بوده فرزند عدل او عثمان

Дайни бадв буд шод ва бо тамкин

دین بدو بود شاد و با تمکین

Ваз вФотш фузуд равнақи дайн

وز وفاتش فزود رونق دین

Ҳарчӣ аз лафзу фазл бо умраст

هرچه از لفظ و فضل با عمرست

Суннати маҳзу миннат амр аст

سنّت محض و منّت امر است