Гоҳ бо умр карда нақси падед

گاه با عمر کرده نقص پدید

Чун ба ҳайдар расед худ нарасед

چون به حیدر رسید خود نرسید

Онкӣ бар ҷой Мустафо бинишаст

آنکه بر جای مصطفی بنشست

Бар лабаши шарми роҳ хутба бибаст

بر لبش شرم راه خطبه ببست

Он з лукнат набӯд буд аз шарм

آن ز لکنت نبود بود از شرم

Зонка донист ҷонашро озарм

زانکه دانست جانش را آزرم

Чаҳ аҷаби дорӣ ар Фгнди сипар

چه عجب داری ار فگند سپر

Шарми Усмони зи руъби пайғамбар

شرم عثمان ز رعب پیغمبر

Зонка бади ҷои Аҳмади мурсал

زانکه بُد جای احمد مرسل

Аз паии ваъз ва аз тариқ мисл

از پی وعظ و از طریق مثل

Гар расад ақли сар дар андозад

گر رسد عقل سر در اندازد

Вар расад рӯҳи мояи дрбозд

ور رسد روح مایه دربازد

Зонка пеши вай аз маони ҷаҳон

زانکه پیش وی از مهان جهان

Нутқ чун қтни гашти пунбаи даҳон

نطق چون قطن گشت پنبه دهان

Гуфт Усмон чу баста шуд роҳаш

گفت عثمان چو بسته شد راهش

Бикшод аз миёни ҷони оҳаш

بگشاد از میان جان آهش

Ки маро бар мақоми пайғамбар

که مرا بر مقام پیغمبر

Бевай аз айши марги некӯтар

بی وی از عیش مرگ نیکوتر

Гашти эмини раҳи мамолик аз ӯ

گشت ایمن ره ممالک از او

Сар ба бар дркшди млоики азу

سر به بر درکشد ملایک ازو

Шарму ҳаламу сахои шамоил ӯ

شرم و حلم و سخا شمایل او

Ҳар се зоҳир шуд аз мхоил ӯ

هر سه ظاهر شد از مخایل او

Ин се хислати усӯлро бунёд

این سه خصلت اصول را بنیاد

Ба ду духтари расӯлро домод

به دو دختر رسول را داماد

Шуд ақорби навози дарга ӯ

شد اقارب نواز درگه او

Вони ақорби ъқорби раҳ ӯ

وآن اقارب عقاربِ ره او

Шарбати ғам чу ҷон ӯ бичишед

شربت غم چو جان او بچشید

Он ситам аз банӣ Умия кашид

آن ستم از بنی‌امیّه کشید

Тухми сидра агар нўрзидӣ

تخم سدره اگر نورزیدی

Ҷабраил аз ҳаёи блрзидӣ

جبرئیل از حیا بلرزیدی

Сират додро чу дад карданд

سیرت داد را چو دد کردند

Бо чунин никмрд бад карданд

با چنین نیکمرد بد کردند

Ростӣ аз миёнаи брбўднд

راستی از میانه بربودند

Бе каронаи кажии биФзўднд

بی‌کرانه کژی بیفزودند

Шомёнӣ ки шавам пай буданд

شامیانی که شوم پی بودند

Аҳли озарму шарм кӣ буданд

اهل آزرم و شرم کی بودند

Шурии андари ҷаҳон падед омад

شوری اندر جهان پدید آمد

Қуфлашони баста бекалид омад

قفلشان بسته بی‌کلید آمد

Ақл агар чанд соҳиб рӯзӣаст

عقل اگر چند صاحب روزیست

Гуфт ёрб чаҳ бенамак шурӣаст

گفت یارب چه بی‌نمک شوریست

Ақл конҷо расед сари бунаад

عقل کانجا رسید سر بنهد

Рӯҳ конҷо расед пари бунаад

روح کانجا رسید پر بنهد

Ақл конҷо расад чунон бошад

عقل کانجا رسد چنان باشد

Кист Усмон ки бо забон бошад

کیست عثمان که با زبان باشد

Айни имон ки буд ҷузи Усмон

عین ایمان که بود جز عثمان

Ҳуҷҷати ин колҳёи ман алоямон

حجت این کالحیا من‌الایمان

Дасти машшотаи писандида

دست مشاطهٔ پسندیده

Кӯҳл шармаш кашида дар дида

کُحل شرمش کشیده در دیده

Доим аз шарми садри пайғамбар

دایم از شرم صدر پیغمبر

Жолау лола бо Рахш ҳамбар

ژاله و لاله با رخش همبر

Шарм ӯро худоӣ карда қабул

شرم او را خدای کرده قبول

Шудаи хушнӯди азуи худоу расӯл

شده خشنود ازو خدا و رسول

Мадад аз халқи ҷашни ъушрат ро

مدد از خلق جشن عشرت را

Ъдт аз моли ҷяши ъусрат ро

عدّت از مال جیش عُسرت را

Аз паии сози Мустафои шабу рӯз

از پی ساز مصطفی شب و روز

Бӯда мнФқи кафу мунофиқи сӯз

بوده منفق کف و منافق سوز

Ба дилу адли сарви озодаш

به دل و عدل سرو آزادش

Ба ду чашму чароғи домодаш

به دو چشم و چراغ دامادش

Карда дар кори малику миллату малик

کرده در کار ملک و ملّت و ملک

Дар қирон кашида андари силк

درّ قران کشیده اندر سلک

Дилу ҷонро ақидаи Усмон

دل و جان را عقیدهٔ عثمان

Сохтаи дарҷи мусҳафи қуръон

ساخته دُرج مصحف قرآن

Сирату халқ ӯ мؤкди ҳалам

سیرت و خلق او مؤکّد حلم

Хираду ҷон ӯ муаййиди илм

خرد و جان او مؤیّدِ علم

Илми танзили мари варои ҳосил

علم تنزیل مر ورا حاصل

Дил ӯ сари ваҳйро ҳомил

دل او سرِّ وحی را حامل

Сӯраташи хубу нияташи комил

صورتش خوب و نیّتش کامل

Қобили сидқу олами омил

قابل صدق و عالم عامل

Ошиқи зикр ӯ лӣиму зариф

عاشق ذکر او لئیم و ظریف

Ҷӯад ӯ нуктаи вазеъу шариф

جود او نکتهٔ وضیع و شریف

Ҳам зи аслофи меҳтари омада ӯ

هم ز اسلاف مهتر آمده او

Дар канори шарафи баромада ӯ

در کنارِ شرف برآمده او

Дилу чашмаши зи шавқ дар миҳроб

دل و چشمش ز شوق در محراب

Чашмаи офтобу чашмаи об

چشمهٔ آفتاب و چشمهٔ آب

Дар қироати ҳамаи саноу сабот

در قرائت همه ثنا و ثبات

Бо қаробати ҳамаи ҳаёу ҳаёт

با قرابت همه حیا و حیات

Базл ӯ пушти миллати набавӣ

بذل او پشتِ ملّت نبوی

Шарм ӯ рӯй давлати умавӣ

شرم او روی دولت اموی

Дил ӯ бо набии мувофиқ буд

دل او با نبی موافق بود

Нури ҷонаш чу субҳи содиқ буд

نور جانش چو صبح صادق بود

Шарм ӯ корсози хешованд

شرم او کارساز خویشاوند

Гарчи бади баради азуи раҳми пайванд

گرچه بد برد ازو رحم پیوند

Шӯхи чашмӣ зиён имонаст

شوخ چشمی زیان ایمانست

Шарми дида забон имонаст

شرمِ دیده زبان ایمانست

Дар дуе ақли рости пичопич

در دویی عقل راست پیچاپیچ

Чашми имон дуе набинад ҳеҷ

چشم ایمان دویی نبیند هیچ

Қобил омад чу оинаи имон

قابل آمد چو آینهٔ ایمان

Пеш ӯ бади ҳамону неки ҳамон

پیش او بد همان و نیک همان

Ақли ҷузи нақди хайр ва шар накунад

عقل جز نقد خیر و شر نکند

Варна тавҳиди бад бтар накунад

ورنه توحید بد بتر نکند

Баду нек аз дарун чу баргирад

بد و نیک از درون چو برگیرد

Девро чун фириштаи бипазирад

دیو را چون فرشته بپذیرد

На зи тавҳиди бали зи ширк ва шаккӣаст

نه ز توحید بل ز شرک و شکیست

Ки ба назд ту дайн ва куфр якеаст

که به نزد تو دین و کفر یکیست

Чашми афъӣ чу кард иллати кӯр

چشم افعی چو کرد علّت کور

Пеши чашмаш чаҳ зумуррад ва чаҳ булӯр

پیش چشمش چه زمرد و چه بلور

Зли ҳамон чошнии шинос ки ъз

ذل همان چاشنی‌شناس که عزّ

Коич ботил накард ҳақи ҳаргиз

کایچ باطل نکرد حق هرگز

Рӯй ойӣнаро ки набӯд занг

روی آیینه را که نبوَد زنگ

Занг напазирад ва нагирад ранг

زنگ نپذیرد و نگیرد رنگ

Ҳеҷ каҷи ҳеҷ рост напазирад

هیچ کج هیچ راست نپذیرد

Рости каҷро ба рост баргирад

راست کج را به راست برگیرد

Фитнаеро ки хост дар қасабаи ш

فتنه‌ای را که خاست در قصبه‌ش

Аз зўолорҳом буд ва аз асабаи ш

از ذوالارحام بود و از عصبه‌ش

Он на зу буд фитнау кӣна

آن نه زو بود فتنه و کینه

Зишти зангӣ буд на ойина

زشت زنگی بود نه آئینه

Халқро ончии олии андхснд

خلق را آنچه عالی اندخسند

Шарм ваемонаш узрхоҳ басанд

شرم و ایمانش عذرخواه بسند

Халқи олами ҳронкаҳи нек ва баданд

خلق عالم هرآنکه نیک و بدند

Ҳама дар ҷустан ҳавоӣ худанд

همه در جستن هوای خودند

ӯ ҳамаи нек буд ва нек ёфт

او همه نیک بود و نیک یافت

Сӯии ёрон хештан бишитофт

سوی یاران خویشتن بشتافت

Он ҷаҳонро бар ин ҷаҳон багазед

آن جهان را بر این جهان بگزید

Зонка худ нек буд некӣ дид

زانکه خود نیک بود نیکی دید

Вои онкас ки саъй дар хунаш

وای آنکس که سعی در خونش

Кард ва ин хости рои малъунаш

کرد و این خواست رای ملعونش

Зон чунон хӯн ки хасм аз ваии тохт

زان چنان خون که خصم از وی تاخت

ФсикФикҳми хлўқии сохт

فسیکفیکهم خلوقی ساخت

Сар ӯ Амр ъос дод ба бод

سرِ او عمرو عاص داد به باد

Сар ӯ пеш душманон биниҳод

سرّ او پیش دشمنان بنهاد

ӯ зўолорҳомро гиромӣ кард

او ذوالارحام را گرامی کرد

Талаби меҳр ва никномӣ кард

طلب مهر و نیکنامی کرد

Аз дили худ нигаҳ бадишон кард

از دل خود نگه بدیشان کرد

Такя бар асли об ва гулашон кард

تکیه بر اصل آب و گِلشان کرد

Дили содиқи басони оинаи ист

دل صادق بسان آینه‌ایست

Розҳо беш ӯ муъоинаи ист

رازها بیش او معاینه‌ایست

Душманонро чу хештани пиндошт

دشمنان را چو خویشتن پنداشت

Беғаш ва беғул аз мҳни пиндошт

بی‌غش و بی‌غل از محن پنداشت

Буд вай бо Муҳамади бўбкр

بود وی با محمّدِ بوبکر

Ҳамчуи бўбкр бебад ва бе макр

همچو بوبکر بی‌بد و بی‌مکر

Бади гиромии басони фарзандаш

بُد گرامی بسان فرزندش

Олия хеш карду пайвандаш

عالیه خویش کرد و پیوندش

Онкии бўбкрро чу ҷон будӣ

آنکه بوبکر را چو جان بودی

Кӣ ба фарзанд ӯ зиён будӣ

کی به فرزند او زیان بودی

Душманон сохтанд ғоилаҳ ҳо

دشمنان ساختند غایله‌ها

То падед оваранд ҳоила ҳо

تا پدید آورند حایله‌ها

Ҳарки ӯ бдгрст ва бадкор аст

هرکه او بدگرست و بدکار است

Гарчи зиндаи сет кам з мурдор аст

گرچه زنده‌ست کم ز مردار است

Бадгарии кори ҳеҷ оқил нест

بدگری کار هیچ عاقل نیست

Дил ки пари ғоилаҳи сети он дил нест

دل که پر غایله‌ست آن دل نیست

Холиқи мо ки фард ва қаҳҳораст

خالق ما که فرد و قهارست

Аз ҳқўду ҳасуд безор аст

از حقود و حسود بیزار است

Офарини худои ъзу ҷл

آفرین خدای عزّ و جل

Бод бар вай ба аввалу охир

باد بر وی به اوّل و آخر

Баъд бо Амри ҳайдари каррор

بعد با عمرو حیدر کرّار

Гашт бар шаръи Мустафои солор

گشت بر شرع مصطفی سالار

эй сенае ба қӯти имон

ای سنایی به قوّت ایمان

Мадҳ ҳайдар бигӯ пас аз Усмон

مدح حیدر بگو پس از عثمان

Бо мдиҳши мадоеҳи мутлақ

با مدیحش مدایح مطلق

Зҳқ алботласту ҷоء алҳақ

زهق الباطل است و جاء الحق