Гар малик дев шуд гуҳи одам
گر ملک دیو شد گه آدم
Дев дар аҳд ӯ малик шуд ҳам
دیو در عهد او ملک شد هم
Ҳеҷ соил ба хшндӣ ва ба хашм
هیچ سائل به خُشندی و به خشم
Ло дар абрӯӣ ӯ надида ба чашм
لا در ابروی او ندیده به چشم
Нави бинанда дар гӯянда
نو بیننده درّ گوینده
Ҷуз аз он дар наҷуста ҷӯянда
جز از آن در نجسته جوینده
Куфр ашҳод карда бар мӯяш
کفر اشهاد کرده بر مویش
Ақл дарюза карда аз кӯяш
عقل دریوزه کرده از کویش
Хоки поашони фалакнигор аз вай
خاکْ پاشان فلکْ نگار از وی
Ним корони тамоми кор аз вай
نیمکاران تمام کار از وی
Лабу дандон ӯ ба манъу ато
لب و دندان او به منع و عطا
Бӯда дандонаи калиди сахо
بوده دندانهٔ کلید سخا
Лаб ӯ карда дар масолики риб
لب او کرده در مسالک ریب
Рӯй дилҳо сӯии даричаи ғайб
روی دلها سوی دریچهٔ غیب
Халқро ӯ раҳ савоб диҳад
خلق را او ره صواب دهد
Сояро моя офтоб диҳад
سایه را مایه آفتاب دهد
Шарафаши баҳри қолу қилӣ ро
شرفش بهر قال و قیلی را
Дҳиаҳ кардаст Ҷабраилӣ ро
دحیه کردست جبرئیلی را
Ҷабраил аз кароматаш дар роҳ
جبرئیل از کرامتش در راه
Бар малик ҷумла гашта шоҳаншоҳ
بر مَلک جمله گشته شاهنشاه
Чашми равшан шудаи зи ваии одам
چشم روشن شده ز وی آدم
Ҷон ӯ аз чунуи писари хуррам
جان او از چنو پسر خرّم
МтФрд ба хиттаи малакӯт
متفرّد به خطّهٔ ملکوت
Мтўҳд ба иззати ҷабарут
متوحّد به عزّت جبروت
Таййиби зикраши ғизои рӯҳи малик
طیب ذکرش غذای روح مَلک
Тӯли умраши мадори даври фалак
طول عمرش مدار دور فلک
Қадар ӯ боми осмони барин
قدر او بام آسمان برین
Халқ ӯ доми Ҷабраили амин
خلق او دام جبرئیل امین
Тӯҳфа Эй бӯда аз замони баланд
تحفهای بوده از زمان بلند
Зодау зубдаи ҷаҳони баланд
زاده و زبدهٔ جهان بلند
Падари малики бахш олам ӯст
پدرِ ملکبخش عالم اوست
Писари некбахт одам ӯст
پسرِ نیکبخت آدم اوست
Одам аз ваии писар падар гашта
آدم از وی پسر پدر گشته
Вази ниҷобати варо писар гашта
وز نجابت ورا پسر گشته
Ҷон ӯ бар парида зи обу зи гул
جان او بر پریده ز آب و ز گل
Дӯстро дида аз даричаи дил
دوست را دیده از دریچهٔ دل
Давр кун дар замони фузуни зи гулаш
دور کن در زمان فزون ز گُلش
Шарқу ғарби азали даруни дилаш
شرق و غرب ازل درون دلش
Халқ аз ӯ бргФтаҳи ъзу шараф
خلق از او برگفته عزّ و شرف
ӯ чу дар буду анбиё чу садаф
او چو دُر بود و انبیا چو صدف