Одамӣ чун бдошти даст аз сят

آدمی چون بداشت دست از صیت

Ҳарчӣ хоҳӣ бикун ки Фоснъи шят

هرچه خواهی بکن که فاصنع شیت

Ҳарки розӣ шавад ба карда зишт

هرکه راضی شود به کردهٔ زشت

Назд онкас чаҳ дӯзах ва чаҳ биҳишт

نزد آنکس چه دوزخ و چه بهشت

Марди оқили барон касе хандад

مرد عاقل برآن کسی خندد

Каз паии хеш нор бипасандад

کز پی خویش نار بپسندد

Дайн ба дунё бихира бифурӯшад

دین به دنیا بخیره بفروشد

Накунад нек ва дар бадӣ кӯшад

نکند نیک و در بدی کوشد

Хира розӣ шавад ба хӯни ҳусайн

خیره راضی شود به خون حسین

Ки фузун буд вақъаш аз сиқлин

که فزون بود وقعش از ثقلین

Онкиро ин хабиси хол буд

آنکه را این خبیث خال بُوَد

Муъминонро кӣ ибни хол буд

مؤمنان را کی ابن خال بُوَد

Ман аз ин ибни холи безорам

من از این ابن‌خال بیزارم

Каз падар низ ҳам дили озорам

کز پدر نیز هم دل آزارم

Пас ту гӯйии язид мейр манаст

پس تو گویی یزید میر منست

Ъмрўъоси палид пер манаст

عمروعاص پلید پیرِ منست

Онкиро ъмрўъос бошад пер

آنکه را عمروعاص باشد پیر

Бо язид палид бошад мейр

با یزید پلید باشد میر

Мустаҳаққи азоб ва нафрин аст

مستحق عذاب و نفرین است

Бади раҳу бади фаъолу бад дайн аст

بد ره و بد فعال و بد دین است

Лаънати додгари бронкси бод

لعنت دادگر برآنکس باد

Ки мар ӯро кунад ба некии ёд

که مر او را کند به نیکی یاد

Ман ним дӯстдори шимуру язид

من نیم دوستدار شمر و یزید

Зон қабӣлаи манам ба аҳди баъӣд

زان قبیله منم به عهد بعید

Ҳарки розӣ шавад ба бад кардан

هرکه راضی شود به بد کردن

Лаънаташи тавқи гашт дар гардан

لعنتش طوق گشت در گردن

Аз сенае ба ҷони мейри ҳусайн

از سنایی به جان میر حسین

Сад ҳазорон саност доими дайн

صد هزاران ثناست دایم دَین