Ҳар ду ҳамроҳи роҳ дайн буданд

هر دو همراه راه دین بودند

Ҳар ду ҳамкоса яқин буданд

هر دو همکاسهٔ یقین بودند

Он ба фарқади ниҳодаи марқади хеш

آن به فرقد نهاده مرقد خویش

Венаи з аснод карда маснади хеш

وین ز اسناد کرده مسند خویش

Ваон ба ҳуҷҷати гирифтаи сармоя

وان به حجّت گرفته سرمایه

Венаи з суннат бибаста пероя

وین ز سنّت ببسته پیرایه

Мубтадӣ ӯст дидаи ҷон ро

مبتدی اوست دیدهٔ جان را

Муқтада ӯст ақлу имон ро

مقتدی اوست عقل و ایمان را

Он яке пешвои роҳи савоб

آن یکی پیشوای راه صواب

Вон дигар муқтада ба гоҳи ҷавоб

وآن دگر مقتدی به گاه جواب

Он яке зебу зинати маҳфил

آن یکی زیب و زینتِ محفل

Вон дигар ёфта зи илми маҳал

وآن دگر یافته ز علم محل

Он яке офтоби нўроФзоӣ

آن یکی آفتاب نورافزای

Вон дигар раҳнамои дайни худоӣ

وآن دگر رهنمای دین خدای

Он яке офтоби маҳфилу садр

آن یکی آفتاب محفل و صدر

Вена дигар бадари лайл дар шаби қадар

وین دگر بدرِ لیل در شب قدر

Он зи асрори қотили ашрор

آن ز اسرار قاتل اشرار

Венаи зи ахбори қобили ахбор

وین ز اخبار قابل اخبار

Он гҷ огўр карда хонаи дайн

آن گج آگور کرده خانهٔ دین

Вена биёроста ба нақши яқин

وین بیاراسته به نقش یقین

Ин Қурайшӣ ба асл ва он кӯфӣ

این قریشی به اصل و آن کوفی

Вена ба ҳиммати фақиҳ ва он сӯфӣ

وین به همّت فقیه و آن صوفی

Он эмому мударрису зоҳид

آن امام و مدرّس و زاهد

Вена дигар бо диёнату обид

وین دگر با دیانت و عابد

Бидъат аз қаҳри теғи он ба ҳрб

بدعت از قهرِ تیغ آن به هَرَب

СФўт аз ҷоми лутфи ин ба тараб

صفوت از جام لطف این به طرب

Ҳар ду буданд ворисони расӯл

هر دو بودند وارثانِ رسول

Илмашон карда бади расӯли қабул

علمشان کرده بُد رسول قبول

Ҳардуи андари сарои миллати ҳақ

هردو اندر سرای ملّت حق

Карда пайдои зи илму иллати ҳақ

کرده پیدا ز علم و علّت حق

Ҳар ду буданд аз иҷтиҳоди қавӣ

هر دو بودند از اجتهاد قوی

Осмони ситораи набавӣ

آسمان ستارهٔ نَبَوی

Мардро он ба қаҳр шаҳ карда

مرد را آن به قهر شُه کرده

Тифлро ин ба лутфи парварда

طفل را این به لطف پرورده

Он ба ҳуҷҷати чароғи дайни расӯл

آن به حجّت چراغ دین رسول

Вена ба нисбати ҷамоли оли батул

وین به نسبت جمال آل بتول

Он шудаи ҳукми шаръро ҳоким

آن شده حکم شرع را حاکم

Вена шудаи илми маҳзро олам

وین شده علم محض را عالم

Кӯфии андари тариқи дайни кофӣ

کوفی اندر طریق دین کافی

Шофиии дарди ҷаҳлро шоФӣ

شافعی دردِ جهل را شافی

Нисбат ӯст дидаи ҷон ро

نسبت اوست دیدهٔ جان را

Суннат ӯст ақлу имон ро

سنّت اوست عقل و ایمان را

Лутф ӯ дода бехи дайнро об

لطف او داده بیخِ دین را آب

Қаҳр ӯ карда қасри куфри хароб

قهر او کرده قصرِ کفر خراب

Ту ки андари хилоф ҳар ду буи

تو که اندر خلاف هر دو بُوی

Аз баду нек ҳар ду тан чаҳ дуӣ

از بد و نیک هر دو تن چه دوی

Ту ки дайнро ба кин бадал кардӣ

تو که دین را به کین بدل کردی

Пас чаҳ донеи ҳадиси як дардӣ

پس چه دانی حدیث یک دردی

Ҳама неканд бади туе ту макун

همه نیکند بد تویی تو مکن

Нест дар дайни дуе дуе ту макун

نیست در دین دویی دویی تو مکن

Ҳарду дар роҳи дайни далелу гувоҳ

هردو در راه دین دلیل و گواه

Ҳарду бар чархи шаръи Зуҳрау моҳ

هردو بر چرخِ شرع زُهره و ماه

Ҳарду дар роҳи дайн чу шамъу чароғ

هردو در راه دین چو شمع و چراغ

Ҳарду дар роғи дайн чу гулшану боғ

هردو در راغ دین چو گلشن و باغ

Моҳи ҷоҳ Абӯҳанифа битофт

ماه جاه ابوحنیفة بتافت

Миваи шаръи ранг суннат ёфт

میوهٔ شرع رنگ سنّت یافت

Зуҳраи шофиӣ чу толеъ шуд

زُهرهٔ شافعی چو طالع شد

Хирад ӯро зи дил мтобъ шуд

خرد او را ز دل متابع شد

Ҳардуи меҳтари яке ба завқу мизоҷ

هردو مهتر یکی به ذوق و مزاج

Кожӣ эй хоҷа бо ҳавоу лҷоҷ

کاژی‌ای خواجه با هوا و لجاج

Гӯши карро сухани шинос ки дид

گوشِ کر را سخن‌شناس که دید

Дидаи кожи рости байн ки шунид

دیدهٔ کاژ راست بین که شنید

Ҳар давони ҳамчуи ҷону дил ба мисл

هر دوان همچو جان و دل به مثل

Ҷон ба дили дил ба ҷон ки кард бадал

جان به دل دل به جان که کرد بدل

Ҳардуро дил ба шаръи ҳозиқ буд

هردو را دل به شرع حاذق بود

Ҳардуро шаръи субҳи содиқ буд

هردو را شرعِ صبح صادق بود

Он ба дили теғи ҳаҷа алўстӣ аст

آن به دل تیغ حجّة‌الوسطی است

Венаи чароғи мҳҷаҳ алўсқӣ аст

وین چراغ محجّة‌الوثقی است

Маслаки ин ғизо диҳад ҷон ро

مسلک این غذا دهد جان را

Мазҳаб ӯ саботи имон ро

مذهب او ثبات ایمان را

Ҳуҷҷат ӯст возеҳу восиқ

حجّت اوست واضح و واثق

Нукта ӯст лоиҳу лоиқ

نکتهٔ اوست لایح و لایق

Ту чаҳ доне ки бўҳниФаҳ ки буд

تو چه دانی که بوحنیفه که بود

Чаҳ шиносӣ ки шофиӣ чаҳ шунӯд

چه شناسی که شافعی چه شنود

Ҳарду неканд бе ҳукӯмати ту

هردو نیکند بی‌حکومت تو

Бади туе ваон саги хусумати ту

بد تویی وان سگ خصومت تو

Кошифи шабаҳат ту қуръонаст

کاشف شبهت تو قرآنست

Возеҳи ҳуҷҷати ту Фрқонст

واضح حجّت تو فرقانست

Ту ки бошӣ бигӯ мари эшон ро

تو که باشی بگو مر ایشان را

Чаҳ шиносии ту бар дар эшон ро

چه شناسی تو بر در ایشان را

Кам кун ин гуфтугӯи зи баҳри худоӣ

کم کن این گفتگو ز بهر خدای

Гунги шӯи соъатӣу жожи мхоӣ

گنگ شو ساعتی و ژاژ مخای

Ту ба беҳуда гаштае машғӯл

تو به بیهوده گشته‌ای مشغول

Пеши мо вар ба ҷои фазли фузул

پیش ما ور به جای فضل فضول

Гар касе ҷисмӣ омаду бадхоҳ

گر کسی جسمی آمد و بدخواه

Шофииро дар ин миён чаҳ гуноҳ

شافعی را در این میان چه گناه

Вари харии эътизол май варзад

ور خری اعتزال می‌ورزد

ӯ бар бўҳниФаҳи ҷӯи нрзд

او برِ بوحنیفه جو نرزد