Ёфт ойӣнаи занге дар роҳ
یافت آیینه زنگیی در راه
Вондрў рӯй хеш кард нигоҳ
واندرو روی خویش کرد نگاه
Бинӣ пхҷ дид ва ду лаби зишт
بینی پخج دید و دو لب زشت
Чашмӣ аз оташу рухии зи ангушт
چشمی از آتش و رخی ز انگِشت
Чун бирав айбаш оина нанаҳуфт
چون برو عیبش آینه ننهفت
Бар заминаш зад он замон ва бигуфт
بر زمینش زد آن زمان و بگفت
Конкаҳи ин зиштро худовандаст
کانکه این زشت را خداوندست
Баҳри зиштяшро биФгндст
بهر زشتیش را بیفگندست
Гар чу ман парнигор будӣ ин
گر چو من پر نگار بودی این
Кӣ дар ин роҳи хор будӣ ин
کی در این راه خوار بودی این
Бе касе ӯ з зштхўиӣ ӯст
بیکسی او ز زشتخویی اوست
Зл ӯ аз сиёҳ рӯе ӯст
ذُلِّ او از سیاهرویی اوست
Ин чунин ҷоҳилии сӯии доно
این چنین جاهلی سوی دانا
Инат раъно ва инат нобӣно
اینت رعنا و اینت نابینا
Нест ӣнҷо чу мари хирадро барг
نیست اینجا چو مر خرد را برگ
Марг ба бо чунин ҳарифони марг
مرگ به با چنین حریفان مرگ