Илми дории амал на , дон ки харӣ

علم داری عمل نه، دان که خری

Бори гавҳари барӣу коҳи хурӣ

بارِ گوهر بریّ و کاه خوری

Астар ар ҳаст бдргу золим

استر ار هست بدرگ و ظالم

Хрбаҳ эй хоҷа аз чунин олам

خر به‌ ای خواجه از چنین عالم

Донишат ҳаст кор бастани кӯ

دانشت هست کار بستن کو

Ханҷарат ҳаст саф шикастани кӯ

خنجرت هست صف شکستن کو

Буи аз он кӯй худ наёбӣ аз он

بوی از آن کوی خود نیابی از آن

Кин фалон мазҳабаст ва он баҳмон

کاین فلان مذهبست و آن بهمان

Ту равон карда аз бтри қрқр

تو روان کرده از بَطَر قرقر

Кони фалони мулҳиди он фалони кофар

کان فلان ملحد آن فلان کافر

Дар нигари хоҷа дар гиребонат

در نگر خواجه در گریبانت

То ба ҷо мондааст имонат

تا به جا مانده است ایمانت

Ғами худ хури зи дигарон мандяш

غم خود خور ز دیگران مندیش

Тубраи хештани буна дар пеш

توبرهٔ خویشتن بنه در پیش

Ин ҳамаи мзлмт чаҳ бояд барад

این همه مظلمت چه باید بُرد

Гар яқинӣ ки май бибояд мард

گر یقینی که می‌بباید مرد