Падару модари ҷаҳони латиф
پدر و مادر جهان لطیف
Нафас гуё шиносу ақли шариф
نفس گویا شناس و عقل شریف
Зини ду ҷуфти шариф тоқ мабош
زین دو جفت شریف طاق مباش
Вондрин ҳар ду асл оқ мабош
واندرین هر دو اصل عاق مباش
Бандагӣ кун ҳамеша эшон ро
بندگی کن همیشه ایشان را
Мада аз даст дар парешон ро
مده از دست در پریشان را
Гарашон баъди амри бпрстнд
گرشان بعد امر بپرستند
Ин ду гавҳари сазоӣ он ҳастанд
این دو گوهر سزای آن هستند
Падару модарӣ ки нозорнд
پدر و مادری که نازارند
Ҳукамои ақлу нафасро доранд
حکما عقل و نفس را دارند
Мояи бахши сипеҳр ва арқонанд
مایه بخش سپهر و ارکانند
Пешкорон олам ҷонанд
پیشکاران عالم جانند
Сабаби ҷисмати ин ду ҷисмонӣаст
سبب جسمت این دو جسمانیست
Иллати рӯҳати он ду рӯҳонӣаст
علت روحت آن دو روحانیست
Он дуат аз орзӯи супурда ба хок
آن دوت از آرزو سپرده به خاک
Вони дуат аз қадари барда бар афлок
وآن دوت از قدر برده بر افلاک
Ҳақи он ду шарифро бигзор
حق آن دو شریف را بگذار
Ҳақи ин ҳар ду ҳам фурӯ магузор
حق این هر دو هم فرو مگذار
Вонкаҳ дар роҳи каъба аз сар дод
وانکه در راهِ کعبه از سرِ داد
Уштур ин дод агарат зод он дод
اشتر این داد اگرت زاد آن داد
Хирад аз ту туе баради ҷовид
خرد از تو تویی برد جاوید
Обро дар ҳаво кашад хуршед
آب را در هوا کشد خورشید
Хирад омад машшотаи ҷонат
خرد آمد مشاطهٔ جانت
Хирад омад чароғи имонат
خرد آمد چراغ ایمانت
Ҳуққаи ҳақи дарин ҷаҳон хирадаст
حقّهٔ حق دراین جهان خردست
Сар ба меҳраст ва пойдор худаст
سر به مُهرست و پایدار خودست
Ақл дар коргоҳ кун Фикўн
عقل در کارگاه کنفیکون
Аз паии ҷилваи қарору сукӯн
از پی جلوهٔ قرار و سکون
Дар азал чун ҳадис бо худ ронад
در ازل چون حدیث با خود راند
То абади ҳамчуи карам пела бимонад
تا ابد همچو کرم پیله بماند
Сӯии бозори дайн чу ҷустии роҳ
سوی بازار دین چو جستی راه
Рстӣ ар ҷустӣ аз маломати гоҳ
رستی ار جستی از ملامت گاه
Аз кажӣ давр бош ва кож мабош
از کژی دور باش و کاژ مباش
Чун нае авди хира нож мабош
چون نهای عود خیره ناژ مباش
Ки кажии нафаси ишваи огӣни рост
که کژی نفس عشوه آگین راست
Ростии ақли офияти байни рост
راستی عقل عافیت بین راست
Хирад аз бади туро наҷот диҳад
خرد از بد ترا نجات دهد
Хирад аз дӯзахат барот диҳад
خرد از دوزخت برات دهد
Ҷоҳилии куфру оқилӣ дайн аст
جاهلی کفر و عاقلی دین است
Айби ҷӯи ону ғайби гӯ ин аст
عیبجو آن و غیبگو این است
Кашад инро ҳавои сӯии сҷин
کشد این را هوا سوی سجین
Баради онрои хирад ба алӣин
برد آنرا خرد به علّیّین
Мангар он тоти бад чаҳ фармоед
منگر آن تات بد چه فرماید
Он нигари кати хирад чаҳ фармоед
آن نگر کت خرد چه فرماید
Кунад ар оқилат ба ҳақ дар хашм
کند ار عاقلت به حق در خشم
Ба аз он кати бибандади аблаҳи чашм
به از آن کت ببندد ابله چشم
Ҳамаи кори ту бод бо уқало
همه کار تو باد با عقلا
Даври бодии зи суҳбати ҷҳло
دور بادی ز صحبت جهلا