Ин чунин хондаам ки дар Бағдод
این چنین خواندهام که در بغداد
Буд мардӣу дили з даст бидод
بود مردی و دل ز دست بداد
Дар раҳи ишқ мард шуд содиқ
در رهِ عشق مرد شد صادق
Ногаҳони гашт бар зании ошиқ
ناگهان گشت بر زنی عاشق
Буд нҳролмълии инро боб
بود نهرالمعلی این را باب
Зани зи Караҷи оби диҷлаи гашти ҳиҷоб
زن ز کرج آب دجله گشت حجاب
Ҳар шаби ин марди зи оташи дили хеш
هر شب این مرد ز آتشِ دل خویش
Роҳи диҷла сабк гирифтӣ пеш
راه دجله سبک گرفتی پیش
Ибра кардӣ шудӣ ба хонаи зан
عبره کردی شدی به خانهٔ زن
Бехабар гашта ӯ зи ҷону зи тан
بیخبر گشته او ز جان و ز تن
Бода ишқ карда вирои маст
بادهٔ عشق کرده ویرا مست
Вази вақоҳат сбоҳаҳ карда ба даст
وز وقاحت سباحه کرده به دست
Чун барӣни ҳол муддатӣ бигузашт
چون براین حال مدّتی بگذشت
Оташи ишқи андакӣ кам гашт
آتشِ عشق اندکی کم گشت
Хештанро дар он миёна бидид
خویشتن را در آن میانه بدید
Гирд чун ва чаро ҳаме гардид
گرد چون و چرا همی گردید
Буд холии барони рухон чу моҳ
بود خالی برآن رخان چو ماه
Мард дар холи зан чу кард нигоҳ
مرد در خال زن چو کرد نگاه
Гуфт кин хол чист эй ма рӯй
گفت کاین خال چیست ای مهروی
Бо ман аҳволи хол хеш бигӯӣ
با من احوال خال خویش بگوی
Зан бадв гуфт комшби андари об
زن بدو گفت کامشب اندر آب
Манишин ҷони худ ?ҳулло дарёб
منشین جان خود هلا دریاب
Хол бар рўимсти модарзод
خال بر رویمست مادرزاد
Оташи ишқи ту шарар биниҳод
آتش عشق تو شرر بنهاد
То бидидӣ ту хол бар рухи ман
تا بدیدی تو خال بر رخ من
Пар шудӣ зини ҷамоли фаррухи ман
پر شدی زین جمال فرّخِ من
Мард нишнид ва шуд ба диҷлаи дарун
مرد نشنید و شد به دجله درون
Ба таҳаввур бирехт худро хӯн
به تهوّر بریخت خود را خون
Ғарқаи гашт ва бидод ҷон дар об
غرقه گشت و بداد جان در آب
Гашти ҷону таниш дар оби хароб
گشت جان و تنش در آب خراب
Мард то буд мондаи андари скр
مرد تا بود مانده اندر سُکر
Буд роҳи саломати андари шукр
بود راه سلامت اندر شُکر
Чун зи мастӣ ишқ шуд бедор
چون ز مستی عشق شد بیدار
Кард ҷони азиз дар сари кор
کرد جان عزیز در سرِ کار
Мардро то буд шарар дар дил
مرد را تا بُوَد شرر در دل
Набӯд матлаъ ба ҳосили гул
نبود مطلع به حاصل گل
Чун шарар кам шавад хабар ёбад
چون شرر کم شود خبر یابد
Онгаҳ аз ақли худ хатар ёбад
آنگه از عقل خود خطر یابد
Вонкаҳ ӯ муддаӣаст дар раҳи ишқ
وانکه او مدّعی است در ره عشق
Шер ӯ ҳаст кам зи рӯбаҳи ишқ
شیر او هست کم ز روبه عشق
Ҳаст дар банди лақлақаи монда
هست در بند لقلقه مانده
Аз дар маънӣу хабари ронда
از درِ معنی و خبر رانده
Ҳол ӯ ҳоли он ҷавон бошад
حال او حال آن جوان باشد
Ки хаҷал гашта аз занон бошад
که خجل گشته از زنان باشد
Нишнидӣ ки он азиза чаҳ гуфт
نشنیدی که آن عزیزه چه گفت
Чун бирав марди ҳол худ нанаҳуфт
چون برو مرد حال خود ننهفت