Рафт вақте зании накӯ дар роҳ

رفت وقتی زنی نکو در راه

Шуда аз корҳои марди огоҳ

شده از کارهای مرد آگاه

Дид мардии ҷавони мари он зан ро

دید مردی جوان مر آن زن را

Кард пайдо дар он замони фан ро

کرد پیدا در آن زمان فن را

Бар пай зан бирафт мард ба роҳ

بر پی زن برفت مرد به راه

Зани з пас кард бо киришмаи нигоҳ

زن ز پس کرد با کرشمه نگاه

К-эии ҷавонмард бар пайам ба чаҳ кор

کای جوانمرد بر پی‌ام به چه کار

Омадаи сетӣ ба хира рӯ бигзор

آمده‌ستی به خیره‌رو بگذار

Марди гуфто ки ошиқ ту шудам

مرد گفتا که عاشق تو شدم

эй чу узро ! чу Вомиқ ту шудам

ای چو عذرا‌! چو وامق تو شدم

Бим онаст каз ғами ту кунун

بیم آنست کز غم تو کنون

Бадвам дар ҷаҳон шавам маҷнӯн

بدوم در جهان شوم مجنون

Шуд вуҷӯдам бар он ҷамоли зи даст

شد وجودم بر آن جمال ز دست

Шишаи ҷон ба санг ғам бишикаст

شیشهٔ جان به سنگ غم بشکست

Бо ман акнӯн на ҳол монад ва на ҳуш

با من اکنون نه حال ماند و نه هوش

Шуд зиёдати марои ҷаҳони Фрмўш

شد زیادت مرا جهان فرموش

Зоҳиру ботинам ба ту машғӯл

ظاهر و باطنم به تو مشغول

Гашт ва шуд аз ҷаҳонёни маъзул

گشت و شد از جهانیان معزول

Кард ҳиялат бар ӯ зани доно

کرد حیلت بر او زن دانا

Зонка он мард буд баси коно

زانکه آن مرد بود بس کانا

Гуфт гар шуд дилат ба ман машғӯл

گفت گر شد دلت به من مشغول

Шуд вуҷӯдами дили турои мабзул

شد وجودم دل ترا مبذول

Гуфт зангар ҷамоли хоҳари ман

گفت زن گر جمال خواهر من

Бенгарӣ соъатии шӯии алкн

بنگری ساعتی شوی الکن

Ҳамчу моҳаст дар шаби даҳу чор

همچو ماه است در شب ده و چار

Бингар онк чу садҳазор нигор

بنگر آنک چو صدهزار نگار

Мард кард илтифоти зии пасу зан

مرد کرد التفات زی پس و زن

Гуфт к-эии сар ба сари ту ҳиялату фан

گفت کای سر به سر تو حیلت و فن

Ишқ ва пас илтифоти зии дгарон ?

عشق و پس التفات زی دگران‌؟

Сӯй ғайриӣ ба ғофилии нигарон ?

سوی غیری به غافلی نگران‌؟

Зад варои як тпончаҳ бар рухсор

زد ورا یک طپانچه بر رخسار

То шуд аз дарди чашм ӯ хўнбор

تا شد از درد چشم او خونبار

Гуфт к-эии фани фуруши дастони хар

گفت کای فن‌فروش‌ِ دستان‌خر

Гар бадӣ аз ҷаҳон ба миннати назар

گر بُدی از جهان به منَت نظر

Вари вуҷӯдат ба ман бадии машғӯл

ور وجودت به من بُدی مشغول

Набадӣ ғайри ман ?бирти мақбул

نبدی غیر من برت مقبول

Кули ту сӯии кули ман нозир

کل تو سوی کل من ناظر

Гар бадӣ кӣ шудӣ зи ман собир ?

گر بُدی کی شدی ز من صابر‌؟

Ҷуз ба ман илтифот кӣ кардӣ ?

جز به من التفات کی کردی‌؟

Ғами зишту накӯ куҷо хӯрдӣ ?

غم زشت و نکو کجا خوردی‌؟

Вари ниҳодати марои бадии мутлақ

ور نهادت مرا بُدی مطلق

Ба дигар кас куҷо шудӣ мулҳақ ?

به دگر کس کجا شدی ملحق‌؟

Сӯии ҷузи ман чу илтифоти оре

سوی جز من چو التفات آری

Аз ҷамоли рухами бароти оре

از جمال رخم برات آری

Марди лофӣ на марди олоФӣ

مرد لافی نه مردِ آلافی

Нофи рангӣ на рангро нофӣ

ناف رنگی نه رنگ را نافی

Сусти бозору сахти озорӣ

سست بازار و سخت آزاری

Харбузаи хур на харбузаи корӣ

خربزه خور نه خربزه کاری

Сӯхтаи мағзу хоми гуфторӣ

سوخته مغز و خام گفتاری

Судаи савдоу содаи бозорӣ

سوده سودا و ساده بازاری

Ҳарки ӯ муддаӣ буд дар ишқ

هرکه او مدعی بود در عشق

Ҳаст бедод карда ӯ бар ишқ

هست بیداد کرده او بر عشق

Ишқро роҳ бар саломат нест

عشق را راه بر سلامت نیست

Дар раҳи ишқ истиқомат нест

در رهِ عشق استقامت نیست