Дар биҳишт аз на аклу шрбстӣ
در بهشت از نه اکل و شُربستی
Кӣ турои зии намози қрбстӣ
کی ترا زی نماز قربستی
Мнблӣ гуфт бар дараш қоим
منبلی گفت بر درش قائم
Зон шдстм ки аклҳои доим
زان شدستم که اکلها دائم
Дӯстдорони даргааши смрнд
دوستداران درگهش سمرند
Луқмаи хорони хулд ӯ дигаранд
لقمه خواران خلد او دگرند
Барраи шери масту мурғи самин
برهٔ شیر مست و مرغ سمین
Чашми дории зи ваии биўми аддӣн
چشم داری ز وی بیومالدین
Дӯстон зу ҳама лақо хоҳанд
دوستان زو همه لقا خواهند
Дар дуо зу ҳама ризо хоҳанд
در دعا زو همه رضا خواهند
Ту зи ваии рӯзи арзи нони хоҳӣ
تو ز وی روز عرض نان خواهی
Майу шеру асали равони хоҳӣ
می و شیر و عسل روان خواهی
Майл ту ҳаст ҷумлаи сӯии таом
میل تو هست جمله سوی طعام
На ба доролхлўду дорлслом
نه به دارالخلود و دارلسلام
Ҳаззи дунёии ҷуфти ранҷу тъб
حظّ دنیای جفت رنج و تعب
Ҳаст млбўсу мтъму машраб
هست ملبوس و مطعم و مشرب
Мнкҳу маскану самоъу лақо
منکح و مسکن و سماع و لقا
Ваъда дода сети мари турои фардо
وعده دادهست مر ترا فردا
Ту чу дар банду қайд ҳар ҳафтӣ
تو چو در بند و قید هر هفتی
Ба дараш зон сабаб ҳаме рафтӣ
به درش زان سبب همی رفتی
Гар надодяти ваъдаи ин ҳар ҳафт
گر ندادیت وعده این هر هفت
Зуд пайдо шудӣ турои окФт
زود پیدا شدی ترا آکفت
На варои бандае на дар бандӣ
نه ورا بندهای نه در بندی
Аз дар гиря эй чаро хндӣ
از دَرِ گریهای چرا خندی
Хештани байни буи чу деви мудом
خویشتن بین بوی چو دیو مدام
То буии зери чархи оинаи фом
تا بوی زیر چرخ آینه فام
То ба зер замона куҳанаст
تا به زیر زمانهٔ کهنست
Нафас дар орзӯ Мароға занаст
نفس در آرزو مراغه زنست
Мурғи давлат чу хонагӣ набӯд
مرغ دولت چو خانگی نبود
Зоғ ҳарҷоӣ бӯданӣ баравад
زاغ هرجای بودنی برود
Нафас дар пеши ишқи сгдорист
نفس در پیش عشق سگداریست
Нафас дар роҳ ишқ бекорӣаст
نفس در راه عشق بیکاریست
Ҳам бад-ӣни пои банду лутфи ғариб
هم بدین پای بند و لطف غریب
Тоҷи сари гашту гӯшмоли адиб
تاج سر گشت و گوشمال ادیب
Ҳаст гуфторат аз чаҳ бими оре
هست گفتارت از چه بیم آری
Дарди паҳлуу ранҷи беморӣ
درد پهلو و رنج بیماری
На чаҳ паҳлавӣ Оиша бишикаст
نه چه پهلوی عایشه بشکست
Гуфт пайғамбараш ки барадии даст
گفت پیغمبرش که بردی دست
Хоркиро ки май хулд дар пой
خارکی را که میخلد در پای
Дастгоҳии бсохтсти худоӣ
دستگاهی بساختست خدای
Зонка донад карам ки маҳзи карам
زانکه داند کرم که محض کرم
Бикунади зойеъи он ъноу ?илам
بکند ضایع آن عنا و الم
Ту дуои гӯйӣу иҷобат на
تو دعا گویی و اجابت نه
Зонка дории дилу инобат на
زانکه داری دل و انابت نه
Зонка донад худои инобат ро
زانکه داند خدای انابت را
Ҳикматаш монеъаст иҷобат ро
حکمتش مانع است اِجابت را