Шблӣ онгаҳ ки кард аз худ сайд

شبلی آنگه که کرد از خود صید

Буд рӯзӣ ба назд пери ҷунайд

بود روزی به نزد پیر جُنید

Дида ҳо карда бар ду рух чу ду ҷӯй

دیده‌ها کرده بر دو رخ چو دو جوی

ё Муродӣ ва ё Муродии гӯй

یا مرادی و یا مرادی گوی

Пер гуфташ хамӯш бош хамӯш

پیر گفتش خموش باش خموش

Бар дар ӯ бирав сухан мафруш

بر درِ او برو سخن مفروش

Дар раҳ ӯ сухан фурӯшӣ нест

در ره او سخن فروشی نیست

Дар раҳаши беҳтар аз хамӯшӣ нест

در رهش بهتر از خموشی نیست

Дар раҳаш ранҷ нест осонӣаст

در رهش رنج نیست آسانیست

Бе забонии ҳамаи збондонист

بی‌زبانی همه زباندانیست

Бигузар аз қолу ҳоли пеш овар

بگذر از قال و حال پیش آور

Қол қайдаст зу сабк бигузар

قال قیدست زو سبک بگذر

Он касоне ки баста ҳоланд

آن کسانی که بستهٔ حالند

Бргзштаҳи зи қил ва аз қоланд

برگذشته ز قیل و از قالند

Дар муноҷот бе забонони ой

در مناجات بی‌زبانان آی

Ҳарчӣ хоҳӣ бигӯ ва лаб магушоӣ

هرچه خواهی بگو و لب مگشای

Бигузар аз қол ва гуфтаҳои маҳол

بگذر از قال و گفته‌های محال

Зарраи сидқи беҳтар аз сад қол

ذرهٔ صدق بهتر از صد قال

Роҳи тақлиду қайд рӯ бигзор

راه تقلید و قید رو بگذار

Вази ҳавасҳо бҷмлаҳ даст бидор

وز هوسها بجمله دست بدار

Гар мурод ту ӯст худ донад

گر مراد تو اوست خود داند

Пасгар ӯ нест инат нстонд

پس گر او نیست اینت نستاند

Аз ҳавас гуфт рух ба даъвӣ на

از هوس گفت رخ به دعوی نه

Чун ҷараси бонг ва ҳеҷ маънӣ на

چون جرس بانگ و هیچ معنی نه

Марди маънӣ сухан надорад дӯст

مرد معنی سخن ندارد دوست

Зонка будаст мағзҳоро пӯст

زانکه بودست مغزها را پوست

Аз муқаллиди мҷўии роҳи савоб

از مقلّد مجوی راه صواب

Нардбони поя кӣ буд маҳтоб

نردبان پایه کی بود مهتاب

Ҳарки аз илми сидқи ҷусти бабрад

هرکه از علم صدق جست ببرد

Ҳарки аз вай дҳо гузид бамурд

هرکه از وی دها گزید بمرد

Ки кунад ба чу нест як ҳозиқ

که کند به چو نیست یک حاذق

Перро Фолҷу ҷавонро диқ

پیر را فالج و جوان را دِق

Нест як марди содиқи андари кор

نیست یک مرد صادق اندر کار

Лек ҳастанд муддаӣ бисёр

لیک هستند مدّعی بسیار

Илми ҷуст аз даруни аҳли савоб

علم جُست از درون اهل صواب

Ҳамчу дар ҷӯии хиради равшани об

همچو در جوی خُرد روشن آب

Ки ба ҳарҷо расад чу дандонаш

که به هرجا رسد چو دندانش

Бидиҳад бар мизоҷ ӯ ҷонаш

بدهد بر مزاج او جانش

Зар ба тёркор бояд сахт

زر به طیارکار باید سخت

Барг бошад гувоҳи ҷони дарахт

برگ باشد گواه جان درخت

Илм дар мағзату амал дар пӯст

علم در مغزت و عمل در پوست

Ҳамчуи нури чароғ ва равған ӯст

همچو نور چراغ و روغن اوست

Илми онҷо чу рух ба халқи орад

علم آنجا چو رخ به خلق آرد

Музди дониш ба халқ нагузорад

مزد دانش به خلق نگذارد

Дониши он хубтар зи баҳри бсич

دانش آن خوبتر ز بهر بسیچ

Ки бадоне ки мендонӣ ҳеҷ

که بدانی که می‌ندانی هیچ

Гар барои худост андаки бас

گر برای خداست اندک بس

Вази паии молу ҷоҳи инат ҳавас

وز پی مال و جاه اینت هوس