Шблӣ аз пери рӯзгори ҷунайд

شبلی از پیر روزگار جُنید

Кард некӯи саволӣ аз паии сайд

کرد نیکو سؤالی از پی صید

Гуфт пирои ниҳоди ҷумлаи улӯм

گفت پیرا نهادِ جمله علوم

Мар маро кун дарин замони маълум

مر مرا کن درین زمان معلوم

То бидонам ки роҳ уқбо чист

تا بدانم که راه عقبی چیست

Марди ин роҳи зин хилоиқ кист

مرد این راه زین خلایق کیست

Гуфт баргир хоҷаи зуди қалам

گفت برگیر خواجه زود قلم

То бигӯям турои зи сари қадам

تا بگویم ترا ز سرّ قدم

Шблии андари замони қалами бардошт

شبلی اندر زمان قلم برداشت

Вончаҳ ӯ гуфт як ба як бнгошт

وانچه او گفت یک به یک بنگاشت

Гуфт банавис азин қалами аллٰаҳ

گفت بنویس ازین قلم اللّٰه

Чунки бинвишт шуд сухани кӯтоҳ

چونکه بنوشت شد سخن کوتاه

Гуфт дигар чаҳ пер гуфт ҷузи ин

گفت دیگر چه پیر گفت جز این

Худ ҳамин аст кардамат талқин

خود همین است کردمت تلقین

Илмҳо ҷумлаи зери ин калимаи сет

علمها جمله زیر این کلمه‌ست

Ҳаст сӯрати яке валек ҳамаи сет

هست صورت یکی ولیک همه‌ست

Илми ҷумлаи ҷаҳони ҷузин мшнос

علم جمله جهان جزین مشناس

Бишинав фарқи фарбеҳии зи амос

بشنو فرق فربهی ز اماس

Ин бидону зи қилу қоли гурез

این بدان و ز قیل و قال گریز

Ҷумла инаст ва зон дигар парҳез

جمله این است و زان دگر پرهیز

Раҳравоне ки чашм сар доранд

رهروانی که چشم سر دارند

Дида бар пушт роҳбар доранд

دیده بر پشتِ راهبر دارند

Рӯй дар халқи муқтадо на равост

روی در خلق مقتدا نه رواست

Ки на роҳи худоӣ роҳ ҳавост

که نه راه خدای راه هواست

Ту бадв додае ва ӯ ба ту рӯй

تو بدو داده‌ای و او به تو روی

Ҳардуи ҳамраҳ чу ҳалқаҳо дар мӯӣ

هردو همره چو حلقه‌ها در موی

Ба ҳаво ӯ турои ту ӯро дӯст

به هوا او ترا تو او را دوست

Бути парастии ту бут парастӣ ӯст

بت‌پرستی تو بت‌پرستی اوست

Онкӣ ҳаргиз набӯд бо худ ёр

آنکه هرگز نبود با خود یار

ӯст аз ранҷи илми бархӯрдор

اوست از رنج علم برخوردار

Неку бади майли ту на аз хобаст

نیک و بد میل تو نه از خوابست

Баду неки ту ҳамчуи ҷлобст

بد و نیک تو همچو جلّابست

Кӣ диҳад мари бухорро таскин

کی دهد مر بخار را تسکین

Коташ андар диласт эй мискин

کاتش اندر دلست ای مسکین

Оташи дили зи ҳикмати чапу рост

آتش دل ز حکمت چپ و راست

Нашавад ҷуз ба бодбизни кост

نشود جز به بادبیزن کاست

Дил тиҳӣ кун зи оташи пиндошт

دل تهی کن ز آتش پنداشت

Ки кафии хоки бод ва об надошт

که کفی خاک باد و آب نداشت

Сохтаи роҳро ҳамаи асбоб

ساخته راه را همه اسباب

Сӯии манзили расида дар таку тоб

سوی منزل رسیده در تک و تاب

Бе рафиқи ин чунин раҳи ҳоил

بی‌رفیق این چنین ره هایل

Рафта ва карда ҷисмро бсмл

رفته و کرده جسم را بسمل

Ҳама дар бохтаи зи худ алвон

همه در باخته ز خود الوان

Нафас рафта бимонада ҷону равон

نفس رفته بمانده جان و روان

Карда ин нафасҳо бҷмлаҳи Фдӣ

کرده این نفسها بجمله فدی

Сохта аз қолабу нуфуси ғдӣ

ساخته از قالب و نفوس غدی

Рӯҳ софӣ бимонада тани рафта

روح صافی بمانده تن رفته

Сидқи монда ба ҷойу фани рафта

صدق مانده به جای و فن رفته

Маънии корро ҷҳинаҳ шуда

معنی کار را جُهینه شده

Айни арвоҳро бсинаҳ шуда

عین ارواح را بُثینه شده

Чун шудам фориғ аз тариқи ҷавоз

چون شدم فارغ از طریق جواز

Ишқро зин сипас кунам оғоз

عشق را زین سپس کنم آغاز